Ενημέρωση

Βαριέμαι...
Μ έχει πιάσει μια βαρεμάρα, άλλο πράμα. Άρχισα να γράφω το νέο μέρος των Σκέψεων του Καφέ, αλλά δεν κατάφερα να ολοκληρώσω ούτε παράγραφο.
Διαπίστωσα, ακόμη, ότι δεν πήρατε χαμπάρι ότι εδώ, υπάρχει νέο επεισόδιο στο ζόρι μου. Θα σας μαλώσω...
Υπόσχομαι ότι, το βράδυ, θα κρεμάσω το τρίτο μέρος των διακοπών, άλλο ένα επεισόδιο στο ζόρι και κάτι φωτογραφιούλες στο wordpress. Θα κάνω και το moderation των σχολίων που έχουν έρθει -μια διαδικασία που με κουράζει και δεν ξέρω γιατί τη συνεχίζω.
Έχω βρει κι ένα blog με διάφορα για τη δημοσιογραφική Θεσσαλονίκη εδώ και διαβάζω και δε χορταίνω.

Τα λέμε...

Σχόλια

Ο χρήστης kanataki είπε…

αυτό το "για υποψιασμένους αναγνώστες " ισχύει όταν έχουμε ,πατάκη??????

υγ λυσσάρι,εννοώ

21/8/07, 11:21 μ.μ.

Ο χρήστης iris είπε…

έτσι είναι μετά τις διακοπές δεν έχεις όρεξη για τίποτα. Άσε που έχουν αυξηθεί τα μπλογκ και τα ποστ που θες να διαβάσεις, να γράψεις και να σχολιάσεις που δεν προλαβαίνεις

22/8/07, 7:33 μ.μ.

Ο χρήστης diastimata είπε…

@ tsaperdona
Αν σε πιάσει ο καθηγητής, θα σου πω εγώ...

@ iris
Αχ, είναι γεγονός! Έχω χάσει τον μπούσουλα...

23/8/07, 12:34 π.μ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Διαβάστε περισσότερα

Ο Γιάννης και τα άλογα...

Και τι ζητούσε; Τι ζητούσε; Μια ευκαιρία στον παράδεισο να... ζούσε. Και πήγε. Παράδεισος και κόλαση μαζί, το Λευκοχώρι. Γύρω στα 50 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, στο δρόμο προς τις Σέρρες. Εκεί αγνάντευσε, κάπνισε ένα τσιγάρο (κάπνιζε ακόμη τότε) και αποφάσισε να φτιάξει, από το μηδέν, το Αγνάντι. Ο Γιάννης Γεωργακόπουλος πάλεψε με Θεούς, με Δαίμονες, με την τύχη του, με τις λέ ξεις και, πέρα από το γνωστό τραγούδι που μελοποίησε ο Λ. Μαχαιρίτσας (Και Τι Ζητάω), έφτιαξε ένα ποίημα: Ένα αγρόκτημα με άλογα, με κανώ, με οχήματα παντός εδάφους και με καταπληκτικό φαγητό. Εκεί συνάντησε και τον έρωτα. Παντρεύτηκε και ,μαζί με τη γυναίκα του, έχτισαν κι έναν ξενώνα. Το αγρόκτημα στη μία άκρη του χωριού και τον ξενώνα στην άλλη. "Για να ΄μαι πάντα... πρώτος στο χωριό", λέει... Χιουμορίστας, αλλά και παθιασμένος, ζωγράφος, στιχουργός, σταβλίτης, μάγειρας, πολυτεχνίτης, αλλά σε καμία περίπτωση... ερημοσπίτης. Πολύ καλός για παρέα, μαχητής, των δρόμων και των δασών. "Δεν προσκυν...

Διαβάστε περισσότερα

Είδα την Τζούλια και τον Δεσποτίδη

ΥΠΟΘΕΣΗ: Νεαρή που περιμένει το boyfriend της, αποφασίζει να διασκεδάσει με ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Την ώρα της μεγάλης έξαψης, το boyfriend έρχεται και αναλαμβάνει δράση ως το τέλος... ΚΡΙΤΙΚΗ: Περιμέναμε περισσότερα από ηθοποιούς με τέτοια πείρα. Δυστυχώς, η Τζούλια κι ο παρτενέρ της, αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Με τέτοια performance, η αγαπητή Τζούλια δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα κρατήσει, σε μια βδομάδα, στα χέρια της, το αγαλματάκι. Θα μείνει με ό,τι άλλο σκληρό έχει... Διεκπεραίωσε το ρόλο, μουρμούρισε τις ατάκες της και, συχνά-πυκνά, μπέρδεψε τα λόγια της. Ο παρτενέρ, στάθηκε στο ύψος του. Ίσως θα έπρεπε ο μεν σεναριογράφος να του δώσει περισσότερες ατάκες, ο δε σκηνοθέτης περισσότερα γκρο. Για τον πρώτο, δε νομίζουμε να περιμένει βραβείο. Οι διάλογοι ήταν φτωχοί και δε βοηθούσαν την πλοκή. Ο δεύτερος, περιορίστηκε να αντιγράψει άλλους μετρ του είδους. Τα κοστούμια, ταίριαζαν γάντι στους χώρους και την εποχή. ΝΑ ΤΟ ΔΩ; Αν μπορείς να το κατεβάσεις από torrents, δε χρε...

Διαβάστε περισσότερα