Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Με μειωμένο μπάτζετ το 51ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

"Ή θα το κόβαμε(το μπάτζετ), ή θα το κλείναμε(το Φεστιβάλ)". Δεν το ΄πε ακριβώς έτσι, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής, αλλα αυτο εννοούσε! Ο πολιτισμός, πρώτος τομέας από όλους, που υποφέρει από την κρίση. Και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου δε θα έμενε από έξω.

Λεπτομέρειες με κλικ εδώ.

Παρά το μειωμένο μπάτζετ, ένα μικρό θαύμα θα το δούμε. Δυο ταινίες που πάνε για όσκαρ (το "167 Ώρες" του Ντάνι Μπόιλ και το "Μαύρος Κύκνος" του Ντάρεν Αρονόφσκι) θα ανοίξουν και θα κλείσουν τη διοργάνωση.

Λεπτομέρειες με κλικ εδώ.

Τραγικό. Μια μέρα πριν και ανήμερα της συνέντευξης Τύπου του Φεστιβάλ πέθαναν ο Γιώργος Φούντας (λεπτομέρειες με κλικ εδώ) κι ο Λέσλι Νίλσεν (λεπτομέρειες με κλικ εδώ).

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Όσα ξέρει ο νοικοκύρης...

Τα σχόλια σε ένα δημοσίευμα του Newsit, που αναπαράγει αβασάνιστα ένα δημοσίευμα του "Έθνους της Κυριακής", στάθηκαν αιτία γι αυτό το το σημείωμα. Το δημοσίευμα αφορά τη "μαύρη τρύπα εκατομμυρίων" της TV100. Και τα σχόλια είναι, τουλάχιστον πανηγυρικά, για το κανάλι που θα κλείσει... Όπως πάντα, χαιρόμαστε όταν ψοφάει η κατσίκα του γείτονα χωρίς να σκεφτούμε ούτε λεπτό ότι η ασθένεια που την προσβάλει δε θα σταματήσει στο φράκτη και θα περάσει και στα δικά μας ζωντανά...

Έφυγε από κοντά μας ο Γιώργος Φούντας


Έφυγε από κοντά μας, σήμερα το απόγευμα, σε ηλικία 86 ετών, ο ηθοποιός Γιώργος Φούντας, οποίος νοσηλευόταν τον τελευταίο καιρό σε ιδιωτική κλινική της Αθήνας. Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη, στις 11 το πρωί, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Άφησε τη σφραγίδα του στο ρόλο του "Μίλτου" στην ταινία "Στέλλα" του Κακογιάννη (πιο κάτω το βίντεο).

Συνέχεια με κλικ εδώ.

Τα πρωτοσέλιδα των σημερινών εφημερίδων

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Πώς έμπλεξα έτσι...

... να τρέχω από τη μια δουλειά στην άλλη, να βλέπω φίλους να βγαίνουν στην ανεργία, να βλέπω μαγαζιά να διώχνουν ανθρώπους κι έπειτα να κλείνουν, να βλέπω χαμερπείς, γυμνοσάλιαγκες να σκαρφαλώνουν, να γίνονται προϊστάμενοι, να φουσκώνουν σα διάνοι, να γκαρίζουν σα γάιδαροι, να αλυχτάνε σα τα σκυλιά, να φιλούν κατουρημένες ποδιές, να χάνουν τη θέση τους, να πέφτουν από ψηλά (ακόμη στην πτώση είναι -και θα κάνουν πάταγο όταν πέσουν, θα σκορπίσουν και θα γεμίσει ο τόπος όλος σκατά) γιατί οι αρκούδες δεν πέτυχαν ποτέ, στο ρόλο του σχοινοβάτη.
Είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σα ροκ συγκρότημα, με πίεση σταθερά εκεί στα 18, κιλά εκεί στα 130, σύντροφο εκεί, πνιγμένη στην αλκοόλη, ανίκητοι από τη ρουτίνα, μα βουτηγμένοι μέσα της, κινδυνεύοντες να την καταπιούμε και να γίνουμε, τελικά, ένα με αυτήν, έχοντάς την μέσα μας κι όχι όξω μας. Αλλά εμείς επιμένουμε, κόντρα στον καιρό, στους οχτρούς, στον ήλιο και στην οικονομική κρίση, που ο Γιώργος δεν έβλεπε πριν πάρει την ψήφο μας και βλέπει και παραβλέπει τώρα που την πήρε (την ψήφο μας), που δεν αναζητά, πια, τα λεφτά, αλλά τα βρήκε, μόνον που ήταν πιο λίγα από όσα περίμενε και δεν μπορούσε να αγοράσει ούτε μπατηρόσπορα.
Έτσι, μπατηρόσπορα, λέγανε παλιά τους ηλιόσπορους, γιατί ήταν πιο φθηνοί, τους αγοράζαν οι μπατίρηδες και τρώγανε, τσούκου-τσούκου, με τις ώρες, ενώ ο πασατέμπος, τα "άσπρα σπόρια" ήταν πιο ακριβά και βγαίνανε λιγότερα στο τάληρο...
Τώρα, Απρίλη του 2010, δεν έχουμε ούτε μπατηρόσπορα να πάρουμε, εμείς που, τη δεκαετία του 80 ανοίγαμε παντού βιοτεχνίες με φόντια και τη δεκαετία του 90 τρώγαμε τα κέρδη στη Βανδή και στη Βίσση. Τώρα, ακόμη κι ο Ρέμος το ΄σκασε, από το Καυτανζόγλειο, δραπέτευσε για μια Γερμανία. Καλύτερα Μπόχουμ, που δε δέρνουμε, παρά Ηρακλής, που κάνουμε τσαμπουκάδες στα γήπεδα...
Αχ Ελλάδα. Τελικά, εκείνος ο λογιστάκος που είχαμε για πρωθυπουργό, ο Κώστας, είχε δίκιο: Αυτή είναι η Ελλάδα...

(κάποια στιγμή θα γράψω συνέχεια)...

Πού να πάτε, τι να δείτε σήμερα στη Θεσσαλονίκη



Χθες βιαστήκαμε να... φέρουμε την Πέμπτη. Έτσι, σήμερα, σας αποζημιώνουμε με διπλάσιες, από ότι συνήθως, προτάσεις. Εμείς επιλέγουμε Χαρούλα στο Μέγαρο (θα στείλουμε και λεπτομέρειες αργότερα). Αξίζει, όμως και η έκθεση φωτογραφίας στο Δίπολο(και τα άλλα αξίζουν, δηλαδή, αλλά να τα δίνουμε σιγά - σιγά). Εσείς; Για διαλέχτε:
Εκδηλώσεις:
* Στο πλαίσιο του Ανοιχτού Πανεπιστημίου του δήμου Θεσσαλονίκης πραγματοποιούνται:
o Στις 17.30, στον κύκλο της Νομικής, στην αίθουσα διαλέξεων του Κέντρου Ιστορίας του δήμου Θεσσαλονίκης (πλ. Ιπποδρομίου) ο επίκουρος καθηγητής Διοικητικού Δικαίου του τμήματος Νομικής του ΑΠΘ Κωνσταντίνος Γώγος θα δώσει διάλεξη με θέμα: «Οι προστατευόμενες περιοχές «NATOURA».
o Στις 19.30, στον κύκλο Περιβάλλον και Οικολογία, στην αίθουσα διαλέξεων του Κέντρου Ιστορίας του δήμου Θεσσαλονίκης (πλ. Ιπποδρομίου), ο καθηγητής τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ Αλκιβιάδης Μπάης θα μιλήσει για την «Κλιματική αλλαγή: Η ατμόσφαιρα τον 21ο αιώνα».
o Στις 18:45, στον κύκλο της Ιστορίας – Αρχαιολογίας - Τέχνης, θα πραγματοποιηθεί διάλεξη στην αίθουσα διαλέξεων της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του δήμου Θεσσαλονίκης (Εθν. Αμύνης 27), από τον διδάκτορα Βυζαντινής Αρχαιολογίας (αρχιτέκτονα-αναστηλωτή) Πασχάλη Ανδρούδη για τα «Χάνια και καραβάν-Σαράγια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία».

* «Η επίδραση της βυζαντινής μουσικής σε συνθέτες της Αμερικής» είναι το θέμα της ομιλίας του καλλιτεχνικού διευθυντή της Schola Cantorum Νεκτάριου Αντωνίου που θα πραγματοποιηθεί στις 8.30 μ.μ. στο αμφιθέατρο «Μελίνα Μερκούρη» στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού (λεωφόρος Στρατού 2).

* Γενική Συνέλευση διοργανώνεται από την Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ, μέλος του δικτύου Μεσογειακών Πολυτεχνείων, στο αμφιθέατρο «Παναγής Παναγιωτόπουλος». Η έναρξη των εργασιών θα γίνει στις 9.30 π.μ. και θα διαρκέσουν μέχρι τις 17 του μηνός.

* Το 3ο Διεθνές συνέδριο για την ιατρική των μουσικών στην Ελλάδα πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη. Οι εργασίες του συνεδρίου αρχίζουν αύριο και θα διαρκέσουν μέχρι τις 17 Απριλίου στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών. Η τελετή έναρξης θα πραγματοποιηθεί στις 8 μ.μ. στην αίθουσα του Τελλόγλειου Ιδρύματος. Θα ακολουθήσει ρεσιτάλ πιάνου με τον διεθνούς φήμης πιανίστα και διευθυντή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης Γιώργο Κωνσταντινίδη.

Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας:
*Συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία στη νομαρχία Θεσσαλονίκης διοργανώνουν στις 10 π.μ. ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών Βορείου Ελλάδος και ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων μαθητών και μαθητριών της Σχολής Τυφλών Θεσσαλονίκης. Διαμαρτύρονται για το κίνδυνο να μπει λουκέτο στη Σχολή Τυφλών.

* Συλλαλητήριο διοργανώνουν για τις 7 μ.μ. στο Άγαλμα του Βενιζέλου τα πρωτοβάθμια σωματεία ενάντια στο φορολογικό νομοσχέδιο της κυβέρνηση.

Παρουσιάσεις βιβλίων:
* Στις 20.00 στο βιβλιοπωλείο Ιανός, στην Αριστοτέλους, ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος παρουσιάζει το βιβλίο του με τίτλο «Αγαπώ τη δυσλεξία σου». Αποσπάσματα θα διαβάσει ο ηθοποιός Θεόφιλος Γουλτίδης.

* «Γοργίας ο Λεοντίνος» είναι ο τίτλος του βιβλίου της Εύας Λιάρου –Αργύρη που θα παρουσιαστεί στις 7 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο-πολυχώρο Μαλλιάρης –Παιδεία Ανατόλια (Δημ. Γούναρη 39, στην Καμάρα).

* «Η Άγνωστη Μικρά Ασία» είναι το βιβλίο του Γιώργου Λεκάκη που θα παρουσιαστεί στις 20.00 στο βιβλιοπωλείο «Αριστοτέλειον» Θεσσαλονίκης (Ερμού 61).

* Ο συγγραφέας Νίκος Νυφούδης θα παρουσιάσει σε παιδιά δημοτικού το βιβλίο του «Ο κύριος Ευρωπαίος και η παρέα του». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 10 π.μ. στην Παιδική Βιβλιοθήκη της Ορέστου.

Μουσικά - θεατρικά:
* «Οι θεριστές» εμφανίζονται απόψε στο Καφωδείο Ελληνικό, πίσω από το δημαρχείο.

* Οι «Ομάδες Θεατρικής Δράσης» του Κέντρου Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης παρουσιάζουν το έργο του πολυβραβευμένου Τζών Πάτρικ Σάνλεη, «Ο Ντάννυ και η βαθιά γαλάζια θάλασσα» (ένας απάχικος – αλήτικος χορός), σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζηβανού. Οι παραστάσεις δίνονται στην αίθουσα Μάντεως Τειρεσία που βρίσκεται στην οδό Γεωργίου Κωνσταντινίδη 15 & Μάντεως Τειρεσία (περιοχή Δελφών με Παρασκευοπούλου).

* Πρεμιέρα απόψε για τις μουσικές παραστάσεις της Χάρις Αλεξίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Θα παρουσιάσει, μαζί με τους μουσικούς της, ένα πρόγραμμα με σπάνιες στιγμές από την μεγάλη μουσική της διαδρομή. Η επιλογή του ρεπερτορίου είναι της Λίνας Νικολακοπούλου, η σκηνική επιμέλεια του Άγγελου Μέντη και η μουσική επιμέλεια και οι ενορχηστρώσεις του Κώστα Παπαδούκα. Θα δώσει 6 μουσικές παραστάσεις, στις 15, 16,17,18, και 23,24 Απριλίου.

* Η Ασπασία Θεοφίλου είναι η Σύλβια, στο μουσικό παραμύθι "Athènes électrique" σε μουσική και στίχους του Μάριου Τσικνή, που θα παρουσιαστεί από σήμερα μέχρι τις 18 Απριλίου στο Θέατρο 3ος Όροφος της Ομάδας Καλλιτεχνών Ούγκα Κλάρα (Καθολικών 4).

* Το έργο «Μόνοι μαζί» κάνει πρεμιέρα αύριο στις 9.15 το βράδυ στο Θέατρο Σοφούλη. Η σκηνοθεσία είναι του Λευτέρη Γιοβανίδη. Ημερομηνίες παραστάσεων: Πέμπτη 15/4 – Τρίτη 20/4, Δευτέρα 26/4 & Τρίτη 27/4 και κάθε Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη μέχρι τέλος Μαΐου.

Εικαστικά:
* Ομαδική έκθεση ζωγραφικής με θέμα «παραβαρδάρια περιοχή, σιδηροδρομικός σταθμός Θεσσαλονίκης» εγκαινιάζεται στις 7 μ.μ. στον εκθεσιακό χώρο ΔΙΠΟΛΟ (Δημητρίου Γούναρη 53). Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 30 Απριλίου.

* Στις 8.30 μ.μ. στην αίθουσα εικαστικών εκδηλώσεων του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής με ακουαρέλες της Nike (Νίκη) Mees. Η έκθεση θα διαρκέσει έως την Παρασκευή 21 Μαΐου. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

* Οι «ανήσυχες μαμάδες» της Θεσσαλονίκης είναι παρούσες στην 6η έκθεση «la mamart» που εγκαινιάζεται σήμερα στην γκαλερί «Ζήτα – Μι» και αποτελεί μια από τις τελευταίες εκδηλώσεις που θα φιλοξενήσει ο χώρος. Διοργανώτριες είναι η Μαρία Δουκάκη, η Μαρία Μπελίδου και η Βιβή Μπέρμπη.

Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Μια βραδιά, μια χαρά, μια λύπη...


Το γνώριζα από το πρωί, αλλά το χάρηκα ιδιαίτερα το βράδυ. Ο Κωστής παρουσίασε το βιβλίο του στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλέξανδρος, στη σκιά του Λευκού Πύργου, μόλις δυο βήματα από εκεί που εργάζομαι. Κι επειδή, ακριβώς, εργάζομαι, δεν μπορούσα να πάω, από κοντά, να του σφίξω το χέρι. Άλλωστε, αυτή η συνεχής δουλεία (συγνώμη, δουλειά ήθελα να γράψω) είναι που με απομάκρυνε από την εδώ "παρέα".
Όμως δεν ήταν αυτή η λύπη μου στη σημερινή βραδιά. Η λύπη, με επισκέφθηκε λίγες ώρες αργότερα κι ενώ ο Τασούλης μόνταρε το θέμα του Κωστή, για να παίξει αύριο. Μου ήρθε μέσω skype:
"Πέθανε ο κυρ-Τάκης"...
Ο κυρ-Τάκης ήταν μορφή για τη Θεσσαλονίκη. Μαζί του έφυγε μια ολόκληρη εποχή. Μαζί του έφυγε κι η εποχή της αθωότητας για ΄μενα -αν και τώρα τελευταία, αυτή η αθωότητα χανόταν όλο και περισσότερο...
Ο κυρ-Τάκης ο Νικολαϊδης ήταν το αφεντικό της "Δόμνας". Κι η Δόμνα ήταν το πιο παλιό στέκι της Θεσσαλονίκης, που επέμενε να παραμένει, κει πάνω στην Άνω Πόλη, ίδιο κι απαράλλαχτο: Με τα ψητά του, με τις σαλάτες του, με τη ρετσίνα του...
Η "Δόμνα"... Η ταβέρνα των φοιτητικών μας χρόνων, τότε που μαζεύαμε δεκάρικο-δεκάρικο τα χρήματα, όλη τη βδομάδα, για να πάμε εκεί -ή στα "Δέκα Βήματα στην Άμμο", όταν τα χρήματα ήταν περισσότερα- να γλεντήσουμε. Με την καλή ρετσίνα, στο μαγαζί του κυρ-Τάκη. Με τα τραγούδια της εποχής, στα "Δέκα Βήματα..."
Εκεί μάθαμε να πίνουμε ρετσίνα. Εκεί μεθύσαμε ουκ ολίγες φορές. Εκεί εμείς που είχαμε την τύχη (μήπως, τελικά, ήταν ατυχία;) να μη μας πιάνει τόσο το ποτό, φορτωθήκαμε τις συμφοιτήτριές μας και τις πήγαμε αγκαλιά, ως τα σπίτια τους. Ζαλισμένες. Χαμένες, για μια χαμένη αγάπη, μέσα σ ένα ποτήρι...
Τα "Δέκα Βήματα..." έκλεισαν νωρίς. Δεν πρόλαβα να γράψω τότε για τα γλέντια μας με τα "επαναστατικά" τραγούδια του Λοΐζου και του Θοδωράκη. Εκεί τραγούδησα, ελεύθερα, για πρώτη φορά, γύρω στο '80, το "Του ΄παν θα βάλεις το χακί"... Εκεί χάθηκε στην αγκαλιά μου η Άννα, η παιδική μου φίλη, που είχε κάνει να ζωντανέψει μέσα μου το τραγούδι του Σαββόπουλου. Εκεί αποφασίσαμε να περπατήσουμε μαζί, από την Καλλιδοπούλου και την Ιταλίας, όπου βρισκόταν το μαγαζί, ως την Ιασωνίδου με Αγίου Δημητρίου, στο σπίτι της. Εκεί, μπροστά στην πόρτα, της ευχήθηκα καληνύχτα, με ένα φιλί. Κι έφυγα. Και πήγαμε, την επομένη, στη "Δόμνα", γιατί "δεν υπήρχε μία" για άλλη διασκέδαση.
Στη Δόμνα ήταν που, μια μέρα, ο Δημήτρης, τύφλα στο μεθύσι, έκαψε ένα κατοστάρικο, την ώρα που από τα ηχεία ακουγόταν το "Θα τα κάψω, τα ρημάδια τα λεφτά μου"... Στη Δόμνα ήταν που ο Σταύρος μας ανακοίνωσε ότι ήρθε "το χαρτί του" κι ότι θα πήγαινε φαντάρος. Την επομένη, στο γραμματοκιβώτιο του πατρικού μου σπιτιού, στην Τριανδρία, βρήκα το δικό μου "χαρτί"... Το Σταύρο τον ξαναβρήκα στο ΚΕΒΟΠ, δυο μήνες μετά. Καλοκαίρι. Μισό από ό,τι τον είχα αφήσει στη "Δόμνα". Κατάμαυρο από τον ήλιο. Με εγκαύματα στα αυτιά, που δεν τα κάλυπτε, πλέον, ούτε το στρατιωτικό "τζόκεϊ", ούτε τα μακριά του σγουρά μαλλιά. Και θυμάμαι ακόμη που μου είπε: "Τόσο άλλαξα"; Στεκόταν μπροστά μου, τον κοιτούσα στα μάτια, μου είχε σερβίρει υπέροχο στρατιωτικό φαΐ και μόνον από τη φωνή κατάλαβα ποιος στεκόταν μπροστά μου... Εγώ είχα περάσει δυο μήνες σε Τάγμα Εκπαίδευσης Αγραμμάτων στη Δράμα (γνωστός δεξιός) κι εκείνος στο χειρότερο Τάγμα Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, στα Θερμά (γνωστός σοσιαλιστής). Έτσι ήταν η Ελλάδα του '81. Ελλάδα διχασμένη, που δεν ήξερε τι της ξημέρωσε. Και δεν ήξερε προς τα πού θα βάδιζε. Το πρώτο πράγμα που θυμηθήκαμε, εκείνο το βράδυ, στα σκαλιά του Λόχου Ολμιστών, στο ΚΕΒΟΠ, κάτω από το τριώροφο γκρίζο κτίριο, με την επιγραφή "Η Κύπρος Είναι Ελληνική", ήταν τα βράδια στη Δόμνα...
Ε, λοιπόν, αυτή η εποχή τέλειωσε απόψε. Σε μια βραδιά που έκρυβε μια χαρά και μία λύπη...



Στις φωτογαφίες, του φίλου μου του Νώντα, ο κυρ-Τάκης σε τσακίρ κέφι. Είμαι σίγουρος πως τώρα, στον Παράδεισο επάνω, θα ΄χει στήσει τρελό γλέντι. Θα ΄χει τραβήξει τους Αγγέλους απ το χέρι και θα χορεύουν, όλοι μαζί...

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Ας κάνουμε καμία πρόβλεψη - Όχι εμείς, το People



Με τα μάτια στον... ουρανό είναι, σήμερα, όλο το Χόλιγουντ. Το μόνο που μπορεί να χαλάσει την 82η τελετή απονομής των Όσκαρ είναι μια βροχή. Όλα τα άλλα είναι έτοιμα. Τι να περιμένουμε, όμως; Το περιοδικό People προβλέπει κι εγώ λέω να το παίξω ενημέρωση απόψε:
Καλύτερης Ταινίας
Δέκα ταινίες διορίστηκαν φέτος, αλλά δύο είναι αυτές που θα δώσουν τη μάχη. Πρώτα το Avatar, που έσπασε ταμεία και μας έκανε να επιστρέψουμε στο σινεμά. Θαυμαστός κόσμος από ειδικά εφέ του μας έκανε να αισθανθούμε σαν παιδιά.
Από την άλλη το Hurt Locker, εξίσου συναρπαστικό, ένα δράμα γύρω από μια ομάδα εξουδετέρωσης βομβών που θα σας κάνει να... φάτε τα νύχια σας. Έχει σαρώσει τα διάφορα βραβεία πριν τα Όσκαρ κι έτσι οι πιθανότητες είναι υπέρ του.
Πρέπει να κερδίσει: Avatar
Θα κερδίσει: The Hurt Locker

Πρώτος γυναικείος Ρόλος
Υποψήφιες: Σάντρα Μπούλοκ (The Blind Side), Helen Mirren (The Last Station), Carey Mulligan (An Education) Gabourey Sidibe (Precious), Meryl Streep (Julie & Julia)
Πρώτη φορά που η Μπούλοκ παίζει ένα ρόλο "ταμάμ" για Όσκαρ Αλλά έχει μπροστά της τη Μέριλ Στριπ. Η Ακαδημία θα δώσει πιθανότατα μια ανταμοιβή στην Bullock ως ανταμοιβή για την αστρική σταδιοδρομία της.
Πρέπει να κερδίσει: Streep
Θα κερδίσει: Μπούλοκ


Καλύτερος Ηθοποιός
Υποψηφιότητες: Jeff Bridges ( Crazy Heart ), George Clooney ( Up in the Air ), Colin Firth ( A Single Man ) Morgan Freeman ( Invictus ), Jeremy Renner ( The Hurt Locker )
Κάθε ένα από τα... αγόρια είναι βιρτουόζος στις Αλλά ο Μπρίτζες έχει προβάδισμα για το Όσκαρ με το Crazy Heart, την ιστορία ενός τραγουδιστή στα κάτω του, που βρίσκει ένα λόγο να γίνει καλύτερος άνθρωπος.
Πρέπει να κερδίσει: Bridges
Θα κερδίσει: Bridges

Καλύτερος δεύτερος γυναικείος ρόλος
Υποψηφιότητες: Penélope Cruz ( Nine ), Vera Farmiga ( Up in the Air ), Maggie Gyllenhaal ( Crazy Heart ) Anna Kendrick ( Up in the Air ), Mo'nique ( Precious )
Πώς μπορεί μια μητέρα με τέτοια κατάχρηση - σωματική, σεξουαλική, συναισθηματική - να κερδίσει ένα Όσκαρ; Η "Πολύτιμη" θα μπορούσε να ήταν ακόμη και μια ταινία τρόμου, αλλά η Mo'Nique, με τα νεκρά μάτια της να σιγοβράζουν οργή, κάνει την πραγματικότητα τρομακτική. Ειδικά χάρη στην τελευταία σκηνή, το ΄χει κλειδώσει το αγαλματίδιο.
Πρέπει να κερδίσει: Mo'Nique
Θα κερδίσει: Mo'Nique

Καλύτερος δεύτερος ανδρικός ρόλος
Υποψήφιοι: Matt Damon ( Invictus ), Woody Harrelson ( The Messenger ), Christopher Plummer ( The Last Station ) Stanley Tucci ( The Lovely Bones ), Christoph Waltz ( Inglourious Basterds )
Ως ένας γοητευτικός, φαύλος Ναζί αξιωματικός, ο Waltz κυριεύει την οθόνη. Ο Αυστριακός ηθοποιός έχει κλειδωμένο το Όσκαρ όπως επιμένουν όσοι είδαν την ταινία, ειδικά για την πρώτη σκηνή, με τον Waltz να ανακρίνει ένα Γάλλο γεωργό σχετικά με το πού έκρυψε μια εβραϊκή οικογένεια.
Πρέπει να κερδίσει: Waltz
Θα κερδίσει: Waltz

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων
Υποψηφιότητες: Coraline , Fantastic Mr. Fox , Up , The Princess and the Frog , The Secret of Kells
Ο κ. Fox πραγματικά είναι μια φανταστική ταινία, με την παλιά καλή τεχνική του stop-motion animation, και τη φωνή του Τζορτζ Κλούνι. Η "Πριγκίπισσα" από την πλευρά της είναι η καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney που γυρίστηκε με τον παραδοσιακό τρόπο, εδώ και χρόνια, με πιασάρικα "πλάνα" και μουσική από τη Νέα Ορλεάνη(αγοράστε ΤΩΡΑ) το soundtrack. Αλλά πώς μπορούν αυτά τα δύο να πάνε πάνω απ τη μαγεία του... "Επάνω'; Η Pixar ανεβάζει το animation από υπολογιστή σε μορφή τέχνης και πάλι.
Πρέπει να κερδίσει: Up
Θα κερδίσει: Up

Όσκαρ Σκηνοθεσίας
Υποψηφιότητες: James Cameron ( Avatar ), Kathryn Bigelow ( The Hurt Locker ), Quentin Tarantino ( Inglourious Basterds ), Lee Daniels ( Precious ), Jason Reitman ( Up in the Air )
Για τους οπαδούς της αγωνίας,θα μπορούσε να είναι το πιο συναρπαστικό βράδυ όλων των τελευταίων ετών: Κάμερον εναντίον της πρώην συζύγου Kathryn Bigelow. Σίγουρα, είναι λογικό η Ακαδημία να ανταμείψει τον Κάμερον για τον άθλο να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Αλλά πολλοί στο Χόλιγουντ πιστεύουν ότι η υποτιμημένη ex, δημιούργησε ένα προϊόν από το χέρι ενός εμπειρογνώμονα με ροή, δράση και αγωνία στο κατακόρυφο.
Πρέπει να κερδίσει: Bigelow
Θα κερδίσει: Bigelow

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

Είδα την Τζούλια και τον Δεσποτίδη


ΥΠΟΘΕΣΗ: Νεαρή που περιμένει το boyfriend της, αποφασίζει να διασκεδάσει με ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Την ώρα της μεγάλης έξαψης, το boyfriend έρχεται και αναλαμβάνει δράση ως το τέλος...

ΚΡΙΤΙΚΗ: Περιμέναμε περισσότερα από ηθοποιούς με τέτοια πείρα. Δυστυχώς, η Τζούλια κι ο παρτενέρ της, αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Με τέτοια performance, η αγαπητή Τζούλια δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα κρατήσει, σε μια βδομάδα, στα χέρια της, το αγαλματάκι. Θα μείνει με ό,τι άλλο σκληρό έχει... Διεκπεραίωσε το ρόλο, μουρμούρισε τις ατάκες της και, συχνά-πυκνά, μπέρδεψε τα λόγια της. Ο παρτενέρ, στάθηκε στο ύψος του. Ίσως θα έπρεπε ο μεν σεναριογράφος να του δώσει περισσότερες ατάκες, ο δε σκηνοθέτης περισσότερα γκρο. Για τον πρώτο, δε νομίζουμε να περιμένει βραβείο. Οι διάλογοι ήταν φτωχοί και δε βοηθούσαν την πλοκή. Ο δεύτερος, περιορίστηκε να αντιγράψει άλλους μετρ του είδους. Τα κοστούμια, ταίριαζαν γάντι στους χώρους και την εποχή.

ΝΑ ΤΟ ΔΩ; Αν μπορείς να το κατεβάσεις από torrents, δε χρειάζεται να σπαταλήσεις 19,95 στο περίπτερο. Παρόλα αυτά, μαντεύουμε ότι θα "σπάσει" ταμεία. Χαρακτηριστική περίπτωση φθηνής παραγωγής που φέρνει, με το παραπάνω, τα λεφτά της. Κάτι σαν το "Φθηνά Τσιγάρα".

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΡΕΚΤΗΣ: Δες "Το Ρετιρέ της Καβάλας", "Το Παλαμάρι του Βαρκάρη", "Εμείς οι Βλάχοι όπως λάχει", "Αυτοκράτειρα Θεοδώρα" (για τις παρόμοιες ερμηνείες). Εκ των ων ουκ άνευ το "Διαμάντια στο Γυμνό Κορμί της" -τη γερμανική version.

ΥΓ. Ναι, στο σκίτσο υπάρχει υπονοούμενο για τον συγγραφέα της παρούσης δημοσίευσης.

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010

...Και εις έτη πολλά!


Δούλευα. Μήπως είναι η πρώτη φορά; Κάθε παραμονή, δουλεύω (και ανήμερα δουλεύω, δηλαδή, αλλά δεν είναι να το κάνουμε θέμα).
Λόγω της κωλοδουλειάς δούλευα 1-9 (το βράδυ). Στις 6 το απόγευμα, με πήρε τηλέφωνο:
"Τι να τα κάνω τα σωταρισμένα κρέατα, μου λες";
Ήθελα να της πω, αλλά συγκρατήθηκα:
"Ό,τι θες, μωράκι μου. Εσύ μαγειρεύεις τόσο ωραία"...
Έγινε Τούρκος (μάλλον Τουρκάλα...)!
"Με δουλεύεις; Εδώ και μια ώρα δεν έχουμε ρεύμα! Αν δεν έρθει σε δυο ώρες, αυτά θα αρχίσουν να μυρίζουν.
Αντιλήφθηκα τι συνέβαινε. Το διαμέρισμά μας είχε πέσει θύμα της διακοπής ηλεκτροδότησης, χθες, Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Θεώρησα ότι, αν και Παραμονή, επειδή ο υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης -και χειριστής ΠΑΟ ΜΙΛΑΝ- είχε πει πως είναι κανονική εργάσιμη, η αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης θα γινόταν σε καμία ωρίτσα, την καθησύχασα και συνέχισα να εργάζομαι πυρετωδώς.
Δυο ώρες μετά, δέχτηκα νέο τηλεφώνημα.
"Δεν είναι δυνατόν! Μα... Τι είναι αυτοί, ρε! Θα τους...! Πάει το κρέας! Πάει το ψυγείο, τρέχουν νερά! Δε βλέπω! Ο Σπόρος (σ.σ. το μαλτεζάκι των 45 ημερών που συζεί μαζί μας στο διαμέρισμα) κλαίει και δεν ξέρω που... Μα είναι δυνατόν! Θα... Τι θα κάνεις";
Κατάλαβα ότι τρέχουν νερά, από το Σπόρο, ενώ κλαίει το ψυγείο και το κρέας έφυγε για κάπου μακριά. Στην ερώτηση "τι θα κάνεις" δεν μπορούσα να απαντήσω.
Όταν γύρισα σπίτι τη βρήκα στα σκοτάδια. Καθόταν και κάπνιζε. Πατούσα σε νερά. Άκουγα το σκύλο να αλυχτάει. Μύριζε πτωματίλα. Το ρεύμα δεν είχε έρθει ακόμη. Στον πάνω όροφο κάποιοι το γλεντούσαν έχοντας ανάψει κεριά. Έπαιζαν κι ακορντεόν.
Μ έπιασε η ρομαντική μου διάθεση. Άναψα κι εγώ κεριά, ρεσό, δάδες, δαδιά, λύχνους κι ό,τι άλλο πρόχειρο βρήκα. Εκείνη δεν συμμεριζόταν τη χαρά μου, που θα ζούσα ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς σε στιλ 1950, ήθελε να τελειώσει με τα φαγητά για το αυριανό μας τραπέζι στους γονείς μου, να κάνει μπάνιο, να διαλέξει φόρεμα και να βγούμε έξω. Από τις τέσσερις επιθυμίες της μπορούσε να ικανοποιηθεί μόνον η τέταρτη, αλλά χωρίς μπάνιο και με τα ρούχα που φορούσε, δεν ήθελε ούτε να το ακούσει.
Σε δευτερόλεπτα έγινε το κακό. Ενώ καβγαδίζαμε στο σαλόνι, ένα κερί έπεσε στο πληκτρολόγιο. Το πλαστικό λαμπάδιασε και το δωμάτιο του γραφείου γέμισε καπνούς. Ευτυχώς, το καταλάβαμε νωρίς. Ως παλιός πρόσκοπος (κι έχοντας κάνει στρατό στο ΚΕΒΟΠ στο Χαϊδάρι στη διάρκεια του καλοκαιριού, υπηρετώντας ως ΛΕΑ -Λόχος Εκτάκτων Αναγκών- ή ΛΟΠΥ -Λόχος Πυρόσβεσης) άρπαξα ένα ριχτάρι κι έσβησα τη φωτιά.
Οι καπνοί έγιναν περισσότεροι, η βρόμα από το καμένο πλαστικό ασφυκτική, αλλά είχαμε γλιτώσει από το να καούμε ζωντανοί.
Στη συνέχεια περάσαμε ακόμη μερικές ώρες επιρρίπτοντας ευθύνες και, όταν τελικά ήρθε το φως (στις 2 τα ξημερώματα) είδαμε το μέγεθος της καταστροφής και -όπως λένε και στα κανάλια- μετρήσαμε τις πληγές μας: Μείον ένα πληκτρολόγιο, μείον μια τηλεφωνική συσκευή, ζημιές που δεν επιδιορθώνονται στο έπιπλο του γραφείου κι ένας σκύλος μαύρος (από άσπρος) από την κάπνα που κατακάθισε στη γουνίτσα του ζώου. Αν προσθέσουμε τα σάπια -πλέον- κρέατα, το ψυγείο που έκανε από μόνο του απόψυξη και πλημμύρισε υγροποιημένο φρέον την κουζίνα, τα χαμένα αρχεία από τον σκληρό δίσκο, τον απορυθμισμένο αποκωδικοποιητή της NOVA, τις κατάμαυρες -πλέον- κουρτίνες, το κολλημένο -στο πάτωμα- πλαστικό, τα χρήματα που θα πρέπει να δώσουμε για να βάψουμε το δωμάτιο, την αιθάλη που αναπνεύσαμε κι εμείς και τα ζώα (εκτός του σκύλου στο διαμέρισμα ζουν και δυο γατούλες στην τρίτη τους ηλικία), την τρομάρα που πήραμε, το ρεβεγιόν που ΔΕΝ πήγαμε, το τραπέζι που ΔΕΝ κάναμε, νομίζω ότι περάσαμε το χειρότερο ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς της μικρής μας ζωής...
Και του χρόνου... καλύτερα!

Πρωτοχρονιά στη Νέα Υόρκη

Πρωτοχρονιά στη Νέα Υόρκη