Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νεκρά ψαρόνια στη Θεσσαλονίκη

Δεκάδες ψαρόνια (γνωστά και ως μαυροπούλια) τα πουλιά εκείνα που, όταν πετούν στον ουρανό της Θεσσαλονίκης κάνουν πανέμορφους σχηματισμούς, που θυμίζουν περισσότερο τροπικά ψάρια, βρήκαν το θάνατο επειδή κάποιοι ήθελαν να κάνουν το... κέφι τους και να ανάψουν πυροτεχνήαμτα, το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, σε μέρη όπου δεν επιτρεπόταν! Τα πουλιά βρέθηκαν νεκρά, σε πάρκα και δρόμους της πόλης, κατά ομάδες -αφού κατά ομάδες ζουν. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι ανησύχησαν, μη γνωρίζοντας τι είχε συμβεί, στην πραγματικότητα, στα πουλιά και βλέποντας τόσα πολλά από αυτά άψυχα, στο έδαφος, να σχηματίζουν σωρό! Το γεγονός καταγγέλλει, με ανακοίνωσή του, το φιλοζωικό σωματείο Άργος.

...περισσότερα με κλικ εδώ...

Σχόλια

Ο χρήστης Μαριλένα είπε…
αυτή τη μλκ με τα πυροτεχνήματα των ανεγκέφαλων!
να παρεις το πυροτέχνημα και να μη σου πω, που ακριβώς να τους το βάλεις, για να δεις μετά πως απογειώνονται!

εμεις, το Πάσχα.
μαζεουμε περιστερακια και δεκαοχτουρακια που πεφτουν απ' τις φωλιες και τα γιατροπορευουμε μεχρι να μπορεσουν να πεταξουν.

οι ανεγκέφαλοι!
Ο χρήστης ria είπε…
τι κακό και αυτό με τα πυροτεχνήματα!

και να είναι ειδικοί, λες πάει στην ευχή, αλλά αυτοί σκοτώνουν τους ίδιους τους τους εαυτούς, στα καημένα τα πουλάκια θα κωλώσουν?
Ο χρήστης diastimata είπε…
@ Ο/Η Μαριλένα είπε...

να παρεις το πυροτέχνημα και να μη σου πω, που ακριβώς να τους το βάλεις, για να δεις μετά πως απογειώνονται!

Και να είναι σαν εκείνα του Γκάνταλφ, στον Αρχοντα των Δακτυλιδιών!

@ Ο/Η ria είπε...

αλλά αυτοί σκοτώνουν τους ίδιους τους τους εαυτούς, στα καημένα τα πουλάκια θα κωλώσουν?

Πές το ψεματα! Κάθε Πάσχα τα ακούμε. Μετράμε θύματα. Άλλους στους δρόμους, λόγω σούρας, άλλους από το πολύ φαΐ κι άλλους από αυτοσχέδιες στρακαστρούκες!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καλή Χρονιά!

Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Πώς έμπλεξα έτσι...

... να τρέχω από τη μια δουλειά στην άλλη, να βλέπω φίλους να βγαίνουν στην ανεργία, να βλέπω μαγαζιά να διώχνουν ανθρώπους κι έπειτα να κλείνουν, να βλέπω χαμερπείς, γυμνοσάλιαγκες να σκαρφαλώνουν, να γίνονται προϊστάμενοι, να φουσκώνουν σα διάνοι, να γκαρίζουν σα γάιδαροι, να αλυχτάνε σα τα σκυλιά, να φιλούν κατουρημένες ποδιές, να χάνουν τη θέση τους, να πέφτουν από ψηλά (ακόμη στην πτώση είναι -και θα κάνουν πάταγο όταν πέσουν, θα σκορπίσουν και θα γεμίσει ο τόπος όλος σκατά) γιατί οι αρκούδες δεν πέτυχαν ποτέ, στο ρόλο του σχοινοβάτη. Είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σα ροκ συγκρότημα, με πίεση σταθερά εκεί στα 18, κιλά εκεί στα 130, σύντροφο εκεί, πνιγμένη στην αλκοόλη, ανίκητοι από τη ρουτίνα, μα βουτηγμένοι μέσα της, κινδυνεύοντες να την καταπιούμε και να γίνουμε, τελικά, ένα με αυτήν, έχοντάς την μέσα μας κι όχι όξω μας. Αλλά εμείς επιμένουμε, κόντρα στον καιρό, στους οχτρούς, στον ήλιο και στην οικονομική κρίση, που ο Γιώργος δεν έβλεπε πριν πάρει την ψήφο μας και βλέπει κα...