Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Κινηματογράφος

Έφυγε από κοντά μας ο Γιώργος Φούντας

Έφυγε από κοντά μας, σήμερα το απόγευμα, σε ηλικία 86 ετών, ο ηθοποιός Γιώργος Φούντας, οποίος νοσηλευόταν τον τελευταίο καιρό σε ιδιωτική κλινική της Αθήνας. Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη, στις 11 το πρωί, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Άφησε τη σφραγίδα του στο ρόλο του "Μίλτου" στην ταινία "Στέλλα" του Κακογιάννη (πιο κάτω το βίντεο). Συνέχεια με κλικ εδώ .

Είδα την Τζούλια και τον Δεσποτίδη

ΥΠΟΘΕΣΗ: Νεαρή που περιμένει το boyfriend της, αποφασίζει να διασκεδάσει με ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Την ώρα της μεγάλης έξαψης, το boyfriend έρχεται και αναλαμβάνει δράση ως το τέλος... ΚΡΙΤΙΚΗ: Περιμέναμε περισσότερα από ηθοποιούς με τέτοια πείρα. Δυστυχώς, η Τζούλια κι ο παρτενέρ της, αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Με τέτοια performance, η αγαπητή Τζούλια δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα κρατήσει, σε μια βδομάδα, στα χέρια της, το αγαλματάκι. Θα μείνει με ό,τι άλλο σκληρό έχει... Διεκπεραίωσε το ρόλο, μουρμούρισε τις ατάκες της και, συχνά-πυκνά, μπέρδεψε τα λόγια της. Ο παρτενέρ, στάθηκε στο ύψος του. Ίσως θα έπρεπε ο μεν σεναριογράφος να του δώσει περισσότερες ατάκες, ο δε σκηνοθέτης περισσότερα γκρο. Για τον πρώτο, δε νομίζουμε να περιμένει βραβείο. Οι διάλογοι ήταν φτωχοί και δε βοηθούσαν την πλοκή. Ο δεύτερος, περιορίστηκε να αντιγράψει άλλους μετρ του είδους. Τα κοστούμια, ταίριαζαν γάντι στους χώρους και την εποχή. ΝΑ ΤΟ ΔΩ; Αν μπορείς να το κατεβάσεις από torrents, δε χρε...

Τα dvd της Κυριακής

Έχω κέφια σήμερα. Έτσι, λέω να σας δώσω μερικά στοιχεία για τα dvd που θα δώσουν αύριο, Κυριακή 22 Μαρτίου 2009, οι εφημερίδες. "Η Εκδίκηση Είναι Δική Μου" Ποιος: η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Τι: η cult ταινία "Η Εκδίκηση Είναι Δική Μου", σε σκηνοθεσία Μάρλον Μπράντο, με πρωταγωνιστή τον ίδιο (original title: One Eyed Jacks) Υπόθεση: Μετά από μία ληστεία, ο Dad(Καρλ Μάλντεν), αποφασίζει να κρατήσει όλα τα χρήματα για λογαριασμό του κι αφήνει τον συνεργό και φίλο του Rio (Μάρλον Μπράντο) στα χέρια του σερίφη. Χρόνια μετά, ο Rio καταφέρνει να αποδράσει και αναζητά τον Dad. Μόνον που τώρα, ο παλιός ληστής, είναι ένας αξιοσέβαστος σερίφης στην Καλιφόρνια, που ζει με το φόβο της επιστροφής του Rio. Η συνέχεια επί της (μικρής) οθόνης... Κριτική: Σκηνοθεσία Μπράντο, ερμηνεία Μπράντο... Μόνον και μόνο για ιστορικούς λόγους, αξίζει της προσοχής μας. Είναι και καλό γουέστερν. "Οι Δολοφόνοι" Ποιος: Πάλι η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ Τι: "Οι Δολοφόνοι", σε σκηνοθεσία Ντον Σίεγκελ, με...

Το... Bollywood επί σκηνής!

Ήρθε από το πουθενά, σάρωσε στα Όσκαρ, πήρε (είναι αλήθεια ότι το επιθυμούσαμε) και το κορυφαίο Όσκαρ κι επέστρεψε στο Bollywood. Ας ξεχυθούμε κι εμείς στις αίθουσες, για να το απολαύσουμε. Ακολουθούν τα βιντεάκια από τους ευχαριστήριους λόγους της Κέιτ Γουίνσλετ, του Σον Πεν, αλλά και του σκηνοθέτη Ντάνι Μπόιλ. Και οι τρεις είναι απολαυστικοί. Και συγκινητικοί. Για όσους εργάζονταν σήμερα το πρωί, δεν είχαν Nova, ή δεν άντεξαν στη μάχη με το Μορφέα τα ξημερώματα...

Λεπτό προς λεπτό η τελετή των Όσκαρ

Τελευταία ενημέρωση 6.55 Με το λογίδριο του Χιου Τζάκμαν άρχισε η τελετή των 81ων Βραβείων Όσκαρ. Δήλωσε πως δεν... υπάρχει μπάτζετ και έφτιαξε τα πάντα στο γκαράζ του. Τραγούδησε στο δικό του σκηνικό του Slumdog Millionair, του Milk, χόρεψε ως... Batman, εμφανίστηκε σε όλες τις ηλικίες του Μπέντζαμιν Μπάτον (υπό το χειροκρότημα του Μπραν Πιτ), απήγαγε την Χάθαγουέι για να παίξει το ρόλο του... Νίξον κι αυτός του Φροστ, τραγούδησαν ντουέτο με την Αν να του τραγουδά mr Frost, I think I love you... χόρεψε για το Reader, για το οποίο είπε ότι... δεν το έχει δει και... πάλαιψε φτιάχνοντας το μαλί του, αλλά Μίκι Ρουρκ. Για να καταλήξει: I am a wrestler, I am a reader, I'm Wolverine! Στο πρώτο βίντεο δεν αποφεύχθηκε το λάθος: Η αυλαία, από κρύσταλλα σβαρόφσκι δεν άνοιξε αμέσως! Με πέντε ηθοποιούς επί σκηνής έγινε η απονομή για το Όσκαρ β γυναικείου ρόλου. Η Τίλντα Σουίντον, η Κάντις Μπέργκεν, η Αντζέλικα Χιούστον, η Γούπι Γκόλντμπεργκ και η Γκόλντι Χον, παρέδωσαν το πρώτο Όσκαρ της βρ...

Λεπτό προς λεπτό, μαζί στο κόκκινο χαλί

Τελική ανανέωση 3.15 Η υποψήφια για Όσκαρ β γυναικείου ρόλου Έιμι Άνταμς εμφανίστηκε με κατακόκκινη τουαλέτα -στην απόχρωση του χαλιού- και περιδέραιο-λεμαριά αλόγου, που την έκανε να γέρνει κατά 25 μοίρες μπροστά. "Είναι... άδικο να συναγωνίζομαι μια στρίπερ σαν τη Μαρίζα Τομέι, που δείχνει τόσο όμορφη", δήλωσε με χιούμορ. Ως τώρα η πιο κομψή ήταν η Ινδή συμπρωταγωνίστρια του Slumdog Millionaire(δεξιά), με την οποία δηλώνω ερωτευμένος -και μιλάμε για γεροντοέρωτα, που σημαίνει ότι είναι επικίνδυνο, αν μου αρνηθεί. Ειδοποιήστε την... Καταπληκτική και η Βανέσα Χάτζενς(φωτογραφία αριστερά), με μαύρη τουαλέτα. Εύχονταν να δει τη Μέριλ Στριπ να παίρνει το αγαλματάκι. Δείτε το βίντεο εδώ και θα με θυμηθείτε. Στο χαλί κι ο Τζος Μπρολίν. Δηλώνει περήφανος ως μέλος της πεντάδας (είναι υποψήφιος για το Όσκαρ β ανδρικού ρόλου) και παραδέχεται ότι... μπήκε στην ηθοποιία από την πίσω πόρτα(με την ταινία Γκούνις, για τους παλιότερους). Μια φούξια Ντιόρ τουαλέτα φορούσε η Νάταλι Πόρτμαν. ...

Να δούμε παρέα τα Όσκαρ;

Λέω να το ξενυχτήσω σήμερα. Και λέω να το κάνουμε παρέα. Θα ποστάρω, κάθε τόσο, σχολιάκια για την τελετή, για τα βραβεία και ό,τι άλλο προκύψει. Αν θέλετε, κάνουμε παρέα. Για να δούμε. Ποιά θα είναι η καλύτερη(ταινία); Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον; Είναι συγκινητική, έχει να κάνει με κάποιον... άρρωστο (θυμηθείτε το Αριστερό μου Πόδι, το Φιλαδέλφεια, τον Άνθρωπο της Βροχής, τον Φόρεστ Γκαμπ), πρωταγωνιστεί ένας σταρ που... πέρασε τα 45. Ό,τι συγκινεί τους ανθρώπους της Ακαδημίας, δηλαδή. Το Φροστ/Νίξον; Μπαααα... Δεν το νομίζω. Η προεδρία Νίξον είναι μία περίοδος της αμερικανικής ιστορίας την οποία οι αμερικανοί θέλουν να ξεχάσουν! Επίσης, τα ιστορικά δράματα μπορεί να συγκινούν το ελληνικό κοινό, αλλά δε φαίνεται να ενδιαφέρουν, ιδιαίτερα, τα μέλη της Ακαδημίας. Να μην ανοίξουμε, τώρα, τέτοια κουβέντα... Το Milk; Χμμμ, δε νομίζω -κι ας λάμπει το αστέρι του Σον Πεν. Εξάλλου, ο πρωταγωνιστής είναι... αρκετά "σκοτεινός" για τα γούστα των μελών της Ακαδημίας. Όπως κ...

O Όλιβερ Στόουν στη Θεσσαλονίκη

"Ο Μπους, πριν γίνει πρόεδρος, έπινε και ζούσε στη σκιά του πατέρα του" "Τον έζησα στο Γέιλ. Κινούνταν μεταξύ των αδελφοτήτων" "Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε έντονη την γυναικεία πλευρά κι όποιος δεν το καταλαβαίνει, είναι στενόμυαλος. Εγώ τον θαυμάζω" "Ο Νίξον είναι ο παππούς του Μπους κι ο Ρίγκαν ο... μπαμπάς του" "Είναι πολύ νωρίς για να ξέρουμε τι θα γίνει με τον Ομπάμα" "Μη νομίζετε ότι οι ταινίες μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο" Ήθελα να γυρίσω σάτιρα όταν γύρισα το "Γεννημένοι Δολοφόνοι" ...διάβασε λεπτομέρειες με ένα κλικ εδώ...

Πέταξε το "Γλυκό Πουλί της Νιότης"

Ούτε θυμάμαι, πλέον, ποια ήταν η πρώτη ταινία του, που είδα. Θυμάμαι, όμως, το προφίλ του, στη "Λυσασμένη Γάτα", όταν άκουγε την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, να τον "στολίζει" με κάθε κοσμητικό επίθετο. Σκυμμένος μπροστά, με ένα προφίλ που ταίριαζε στον Ερμή του Πραξιτέλη. Θυμάμαι και τον υπέροχο χαρακτήρα που έπλασε στους "Δυο Ληστές", τη βόλτα με το ποδήλατο κι εκείνο το αξεπέραστο music score. Θυμάμαι πώς μου κομμάτιασε την καρδιά όταν προτιμούσε να σπάσει το πορσελάνινο σερβίτσιο της -νεκρής- γυναίκας του, από το να το χαρίσει στην άπληστη κόρη. Θυμάμαι να βγάζει υπέροχες καραμπόλες, πρώτα ασπρόμαυρες κι έπειτα έγχρωμες στο "Χρώμα του Χρήματος". Θυμάμαι... Θυμάμαι μια ζωή ρόλους. Θυμάμαι πώς κατέρρευσε με το θάνατο του γιου του, πώς αφιερώθηκε στις αγαθοεργίες, πώς τον χτύπησε ο καρκίνος. Και να που, σήμερα, Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου του 2007, διάβασα: Στη φάρμα του, κοντά στο Γουέστπορτ του Κονέκτικατ, άφησε την τελευταία του πνοή ο ηθοποιός Πολ Νιούμαν. ...

Ο άνθρωπος που έφτιαξε το... Greekwood

100 χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα, από τη γέννηση του Φιλοποίμηνα Φίνου. Του ανθρώπου που δημιούργησε, από το τίποτα, το ελληνικό Χόλιγουντ: τη Φίνος Φιλμς. Και που μας άφησε, παρακαταθήκη, πάνω από 400 ταινίες, για να γελάμε, να ξαναγελάμε, να δακρύζουμε και να ξαναδακρύζουμε. Η γνωριμία μου με τη Φίνος Φιλμς έγινε, όπως όλων των 40 ΚΑΙ Ελλήνων: Από τα θερινά σινεμά. Παιδάκι ήμουν, στην Κομοτηνή, με κοντά παντελονάκια, όταν οι γονείς μου με πήραν από το χεράκι και με πήγαν στο θερινό Σινέ Ποάλα (άλλο όνομα με ιστορία στον κόσμο της 7ης Τέχνης). Κι εκεί, για πρώτη φορά, μπήκα στον κόσμο της Γεωργίας Βασιλειάδου, του Βασίλη Αυλωνίτη, του Νίκου Ρίζου... Μικρά διαμάντια, που έδιναν στο κοινό, αυτό που τους έλειπε. Γέλιο. Κι ήταν τέτοιοι οι ηθοποιοί, τόσο σημαντικοί οι δημιουργοί, όπως ο Σακελάριος, ο Ψαθάς, ο Νικολαΐδης, ο Λάσκος, ο Τζαβέλας, ο Τσιφόρος, που όλες αυτές οι ταινίες, ακόμη και σήμερα, μας συγκινούν και μας καθηλώνουν στην καρέκλα μας. Μάλιστα, για κάποια από αυτά τα διαμάντια,...

Η χαμένη τιμή του ελληνικού κινηματογράφου

(συνέχεια από το προηγούμενο...) Πολλές φορές στο παρελθόν ο ελληνικός κινηματογράφος είχε την ευκαιρία του. Πολλές φορές ο κόσμος τον αγκάλιασε, πίστεψε, γέμισε τις αίθουσες. Αλλά όλο κάτι γινόταν και ο κόσμος έφυγε. Τελευταία, ο ελληνικός κινηματογράφος δεν κατάφερε να ακολουθήσει τα διεθνή στάνταρ. Κι όχι επειδή δεν είχε σκηνοθέτες με όραμα. Αλλά επειδή δεν υπήρχαν χρήματα για να γίνουν ταινίες θεαματικ ές, που, κακά τα ψέματα, είναι της μόδας. Σκεφτείτε ότι, για μια σκηνή λίγων λεπτών, με τα καρυκεύματα να στροβιλίζονται, στην "Πολίτικη Κουζίνα", ή η διέλευση των Μιράζ στις ¨Σειρήνες στο Αιγαίο¨, κοστίζουν κάτι εκατομμύρια ευρώ! Η πρώτη μου επαφή με τον ελληνικό κινηματογράφο έγινε στην Κομοτηνή. Κινηματογράφος Ποάλα, θερινός (από τη μία) και χειμερινός (από την άλλη πλευρά του δρόμου). Πρώτη ταινία, την οποία θυμάμαι σαν όνειρο, μια με το Σταυρίδη. Μία σκηνή είχε αποτυπωθεί στο μυαλό μου: Ο Σταυρίδης παρακολουθεί έναν τρελό, να μιλάει με ένα μυρμήγκι. "Ό,τι και να κ...

Λάμψη! Φώτα! Κάμερες! Κόσμος! Σταρ!

Εεεεεεπ! Σταρ; Ποιος σταρ; Ο Μάλκοβιτς μόνον σταρ δεν μπορεί να θεωρηθεί. Βεβαίως κι έχει έρθει από το Χόλιγουντ στη φραπεδούπολη, αλλά δεν είναι, αυτό που θα λέγαμε, ο ήρωας των μπλοκ μπάστερς. Το εφετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έχει τα πάντα, εκτός από λαμπερά ονόματα. Κι ίσως αυτό να είναι καλύτερο. Ποιος θέλει ένα Φεστιβάλ που θα συγκεντρώνει στη Θεσσαλονίκη παρέες σαν αυτήν του Κλούνεϊ; Να βουλιάξουν και τα πλωτά μπαρ από παπαράτσι και σταρλετίτσες; Άσε καλύτερα. Είναι εδώ κι ο Ντάνι Γκλόβερ. "Δε μετανιώνω για τους ρόλους μου", δήλωσε κατά τη διάρκεια του Μάστερ Κλας που παρέδωσε. Και πρόσθεσε: "Πιστεύω πως η φήμη και η αναγνωρισιμότητά μου με βοηθάνε να κάνω φιλμ τα οποία είναι σημαντικά για μένα. Η τέχνη, εξάλλου, λειτουργεί ως όχημα για μεταμόρφωση, εξελίσσει τη συλλογική μας μνήμη, τροφοδοτεί τη φαντασία μας και μας δίνει μια ευκαιρία να αλλάξουμε. Μέσα από την τέχνη οι άνθρωποι αναζητούν την ταυτότητα και τον εαυτό τους. Αυτοί που έχουν την δύναμη ...