Σάββατο, 29 Ιουλίου 2006

Η αλήθεια κι ο Ιανός



Αφορμή για το σημερινό blog πήρα από μία επίσκεψη στο blog του Νίκου Δήμου. Με το γνωστό του τρόπο μας έδειξε, για άλλη μία φορά, ότι η αλήθεια έχει δύο όψεις: αυτήν που εμείς θεωρούμε αλήθεια κι αυτήν που οι άλλοι δέχονται ως αλήθεια. Ο λόγος για τη σφαγή στο Λίβανο.
Είχα πάντα την απορία: Πώς ένας λαός, που διώχθηκε όπως οι Εβραίοι, που τριγυρνούσε στις επτά θάλασσες, που είδε χιλιάδες να οδηγούνται στα κρεματόρια, στα Άουσβιτς και στα Μπούχεβαλντ, κατάφερε να αναπαράγει με τέτοιον τρόπο τόση βία...
Η απορία μου λύθηκε από έναν αδελφικό φίλο -και επί χρόνια συμμαθητή. Από έναν από τα παιδιά εκείνα που, την ώρα των θρησκευτικών, δεν ήταν στην τάξη. Ο Τζάκος είχε τα δικά του πιστεύω.
Τα ακολούθησε ως τα κιμπούτς του Τελ Αβίβ. Κι επέστρεψε, κάποια στιγμή, στη Θεσσαλονίκη του. Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό. Παντρεύτηκε χριστιανή (με πολιτικό γάμο). Εργάστηκε σε επιχείρηση χριστιανού κι έχει για φίλους ακόμη και μουσουλμάνους.
Ο Τζάκος θα γινόταν ραβίνος. Τελικά, μπλέχτηκε με επιχειρήσεις. Ήταν ο άνθρωπος που μου έδειξε μια άλλη αλήθεια.
Προσέξτε: Η υπερβολή των Ισραηλινών στο Λίβανο άρχισε μετά από επίθεση της Χεζμπολά σε φυλάκειο, κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν επτά ισραηλινοί στρατιώτες και απήχθησαν δύο. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, πάλι πριν την υπερβολή των Ισραηλινών, στις πόλεις του Βόρειου Ισραήλ έπεσαν 2.700 ρουκέτες της Χεζμπολά. Το Ισραήλ ήταν αυτό που αποχώρησε από το νότιο Λίβανο, για να υλοποιηθεί το ένα μέρος της σχετικής συμφωνίας. Το δεύτερο μέρος προέβλεπε την αποχώρηση της Χεζμπολά. Η Χεζμπολά είναι ακόμη εκεί.
Προσέξτε: Οι Ισραηλινοί γνωρίζουν καλά ότι στα κτίρια τα οποία βομβαρδίζουν, οι αντάρτες της Χεζμπολά χρησιμοποιούν παιδιά, ως ανθρώπινη ασπίδα. Αυτό δεν σταματά το βομβαρδισμό. Οι Ισραηλινοί γνωρίζουν ότι και οι Παλαιστίνιοι πρέπει να έχουν μια πατρίδα. Αυτό δεν τους έκανε να απλώσουν πρώτοι το χέρι. Οι Ισραηλινοί συνεχίζουν να αρέσκονται στο ρόλο του χωροφύλακα της περιοχής. Πότε να χτίζουν τείχη -του Αίσχους- πότε να ορίζουν δρόμους. Για να περάσει ένας παλαιστίνιος από το ένα μέρος της Γάζας στο άλλο, πρέπει να υποβληθεί σε δημόσιο εξευτελισμό, με σωματική έρευνα, κι ας πηγαινοέρχεται δυο φορές τη μέρα από το σπίτι του στη δουλειά, αναγκασμένος να περάσει από το ίδιο φυλάκειο.
Γι αυτό σας λέω. Η αλήθεια έχει, τελικά, δύο πρόσωπα. Όπως κι εκείνος ο αρχαίος Θεός των Ρωμαίων, ο Ιανός. Ρωτήστε και τον Τζάκο...

2 σχόλια:

Charlie Alexandra είπε...

tha vakso to malli mou ksantho, ta nixia mou kokkina, en anagki tha akouso despoina bandi, tha me fonazete soula, alla ego gia to livano, de diavazo molis girisa ap'ti thalassa. kai peite me rixi, anenimeroti kai ... (oh, mon dieu) akomi kai mainstream. pigaino sto zori sou...
xixixiix
mouts

diastimata είπε...

@Την πάτησες... Το ζόρι μου έχει μείνει πίσω
Σειρά είχε η Κωλοδουλειά