Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρωτιά στη Νρβηγία

Τελικά, η Νορβηγία ήταν η νικήτρια του διαγωνισμού. Συμπαθητικό τραγουδάκι, καλή φωνή, γλυκειά φατσούλα, καλή σκηνική παρουσία. Μια χαρά χαρούλες, δηλαδή.
Ο Σάκης δεν τα κατάφερε. Εδώ που τα λέμε, δεν άξιζε και παραπάνω.
Η αγαπημένη μου Γαλλία και η Βρετανία, επίσης. Ε, να μη ζητάμε πολλά από ένα πανηγυράκι όπως η Γιουροβίζιον.

Και του χρόνου.

Σχόλια

Ο χρήστης ria είπε…
εκπληκτικά τα σχόλια για τα τραγούδια.
το άξιζε ο νορβηγός. και η αγγλία.
η ισλανδία μάπα το καρπούζι!
και το αζερμπαιτζάν πολύ κακό για το τίποτα.
κρίμα στη γαλλία και την εσθονία. αδικήθηκαν...

με τις υγείες μας η ογδοοη θέση.
Ο χρήστης aggelos-x-aggelos είπε…
Ύστερα από πολλά χρόνια, κατάφερα επιτέλους να μη δω ούτε ένα λεπτό από το πανηγυράκι.

Φιλιά πολλά!
Ο χρήστης diastimata είπε…
@ ria

To αυτόν πιστεύω κι εγώ! Καλημέρα.


@ aggelos-x-aggelos

Α, πώς να κόψεις μια (κακιά) συνήθεια από την εποχή της... Μαρινέλας;

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Ο Γιάννης και τα άλογα...

Και τι ζητούσε; Τι ζητούσε; Μια ευκαιρία στον παράδεισο να... ζούσε. Και πήγε. Παράδεισος και κόλαση μαζί, το Λευκοχώρι. Γύρω στα 50 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, στο δρόμο προς τις Σέρρες. Εκεί αγνάντευσε, κάπνισε ένα τσιγάρο (κάπνιζε ακόμη τότε) και αποφάσισε να φτιάξει, από το μηδέν, το Αγνάντι. Ο Γιάννης Γεωργακόπουλος πάλεψε με Θεούς, με Δαίμονες, με την τύχη του, με τις λέ ξεις και, πέρα από το γνωστό τραγούδι που μελοποίησε ο Λ. Μαχαιρίτσας (Και Τι Ζητάω), έφτιαξε ένα ποίημα: Ένα αγρόκτημα με άλογα, με κανώ, με οχήματα παντός εδάφους και με καταπληκτικό φαγητό. Εκεί συνάντησε και τον έρωτα. Παντρεύτηκε και ,μαζί με τη γυναίκα του, έχτισαν κι έναν ξενώνα. Το αγρόκτημα στη μία άκρη του χωριού και τον ξενώνα στην άλλη. "Για να ΄μαι πάντα... πρώτος στο χωριό", λέει... Χιουμορίστας, αλλά και παθιασμένος, ζωγράφος, στιχουργός, σταβλίτης, μάγειρας, πολυτεχνίτης, αλλά σε καμία περίπτωση... ερημοσπίτης. Πολύ καλός για παρέα, μαχητής, των δρόμων και των δασών. "Δεν προσκυν...

Είδα την Τζούλια και τον Δεσποτίδη

ΥΠΟΘΕΣΗ: Νεαρή που περιμένει το boyfriend της, αποφασίζει να διασκεδάσει με ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Την ώρα της μεγάλης έξαψης, το boyfriend έρχεται και αναλαμβάνει δράση ως το τέλος... ΚΡΙΤΙΚΗ: Περιμέναμε περισσότερα από ηθοποιούς με τέτοια πείρα. Δυστυχώς, η Τζούλια κι ο παρτενέρ της, αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Με τέτοια performance, η αγαπητή Τζούλια δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα κρατήσει, σε μια βδομάδα, στα χέρια της, το αγαλματάκι. Θα μείνει με ό,τι άλλο σκληρό έχει... Διεκπεραίωσε το ρόλο, μουρμούρισε τις ατάκες της και, συχνά-πυκνά, μπέρδεψε τα λόγια της. Ο παρτενέρ, στάθηκε στο ύψος του. Ίσως θα έπρεπε ο μεν σεναριογράφος να του δώσει περισσότερες ατάκες, ο δε σκηνοθέτης περισσότερα γκρο. Για τον πρώτο, δε νομίζουμε να περιμένει βραβείο. Οι διάλογοι ήταν φτωχοί και δε βοηθούσαν την πλοκή. Ο δεύτερος, περιορίστηκε να αντιγράψει άλλους μετρ του είδους. Τα κοστούμια, ταίριαζαν γάντι στους χώρους και την εποχή. ΝΑ ΤΟ ΔΩ; Αν μπορείς να το κατεβάσεις από torrents, δε χρε...