Μάθαμε να οδηγούμε;

Διάβαζα, ξαναδιάβαζα και δεν πίστευα στα μάτια μου. Εκτός από ένα τροχαίο στη Χαλκιδική, με έναν νεκρό και μία τραυματία, στη Βόρειο Ελλάδα δε θρηνούσαμε, απόγευμα της Δευτέρας του Πάσχα 20 Απριλίου 2009, άλλο θύμα σε τροχαίο δυστύχημα. Έκανα το σταυρό μου, μια παράκληση στο Βούδα και μια μετάνοια στον Αλλάχ κι άρχισα να αναλογίζομαι πώς έγινε αυτό το καλό. Μάθαμε, αιφνιδίως, να οδηγούμε σωστά;
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι, μέσα σε ελάχιστες ημέρες αποφασίσαμε να οδηγούμε με σύνεση. Τυχαίο θα είναι το γεγονός, το δίχως άλλο. Και το λέω με σιγουριά αυτό, καθώς, βράδυ της Κυριακής του Πάσχα, βρέθηκα στην παλιά εθνική οδό Έδεσσας - Θεσσαλονίκης και με προσπέρασαν οι ίδιοι κάγκουρες: Γυαλισμένα αυτοκίνητα, subwoofer στο φουλ, φιμέ τζάμια, ζάντες αλουμινίου, θύελλα πολυουρεθάνης σε μπροστά και πίσω καπώ και οδήγηση που θυμίζει ταξιτζή στο Μεξικό, ή τον Ορέστη Μακρή την ώρα που οδηγούσε το αμαξάκι, σκνίπα από το κρασί.
Δυστυχώς, μυαλό δε βάλαμε. Οι ίδιοι είμαστε και το αποδείξαμε και την ώρα της Ανάστασης, όταν μεταφέραμε το σκηνικό της Τούμπας του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στην εκκλησία της γειτονιάς μας: Έδιναν κι έπαιρναν οι κροτίδες, στα πόδια τρέντι μαθητριών λυκείου, αλλά και γυναικών με ταγέρ και κόμμωση κραμβολάχανου, "έτσι για να γελάσουμε". Τυχεροί ήταν και οι επίδοξοι βομβιστές, που παρέμειναν με δύο χέρια. Τυχερές και οι συνταξιούχες του ΙΚΑ -και πρωτοστατούσες στις εκδρομές του Β ΚΑΠΗ- που δέχτηκαν την αναίτια επίθεση, γιατί είχαν την ατυχία να πλησιάσουν τον παπά για να πάρουν το Άγιο Φως.
Το βίντεο με τον επιτάφιο και τις κραυγές του ιερέα "σιγά ρε!", έκανε το γύρο της Ελλάδας. Ίδιοι ήμασταν και ίδιοι παραμείναμε. Γραικοί γεννηθήκαμε και γραικοί θε να πεθάνουμε. Αλλά τη μάχη της ασφάλτου, εφέτος, τη δώσαμε με επιτυχία.
Η αλήθεια είναι ότι η έμπνευση της Τροχαίας Σερρών, να σκορπίσει διαλυμένα Ι.Χ. στα επικίνδυνα σημεία του δρόμου (που είναι κι αρκετά) συνέτισε κάποιους. Με το που ξεχνιόντουσαν και πήγαιναν να γκαζώσουν, έβλεπαν το επόμενο αυτοκίνητο-μπρελόκ και σήκωναν το βαρύ δεξί πόδι από το γκάζι. Κι αν συνηθίσουμε την εικόνα των σμπαραλιασμένων αυτοκινήτων, δεν πειράζει. Το επόμενο βήμα θα είναι σκόρπια ξεκοιλιασμένα πτώματα. Και να σας δω εκεί, αν θα γκαζώσετε ξανά...
Την Τρίτη 21 Απριλίου 2009, περιμένω, στις 23.00, στην TV100, το διευθυντή Τροχαίας, να τα συζητήσουμε λιγουλάκι. Μπας και καταλάβω πώς έγινε το θαύμα και μάθαμε, Πασχαλιάτικα, να οδηγούμε σωστά.