... να τρέχω από τη μια δουλειά στην άλλη, να βλέπω φίλους να βγαίνουν στην ανεργία, να βλέπω μαγαζιά να διώχνουν ανθρώπους κι έπειτα να κλείνουν, να βλέπω χαμερπείς, γυμνοσάλιαγκες να σκαρφαλώνουν, να γίνονται προϊστάμενοι, να φουσκώνουν σα διάνοι, να γκαρίζουν σα γάιδαροι, να αλυχτάνε σα τα σκυλιά, να φιλούν κατουρημένες ποδιές, να χάνουν τη θέση τους, να πέφτουν από ψηλά (ακόμη στην πτώση είναι -και θα κάνουν πάταγο όταν πέσουν, θα σκορπίσουν και θα γεμίσει ο τόπος όλος σκατά) γιατί οι αρκούδες δεν πέτυχαν ποτέ, στο ρόλο του σχοινοβάτη. Είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σα ροκ συγκρότημα, με πίεση σταθερά εκεί στα 18, κιλά εκεί στα 130, σύντροφο εκεί, πνιγμένη στην αλκοόλη, ανίκητοι από τη ρουτίνα, μα βουτηγμένοι μέσα της, κινδυνεύοντες να την καταπιούμε και να γίνουμε, τελικά, ένα με αυτήν, έχοντάς την μέσα μας κι όχι όξω μας. Αλλά εμείς επιμένουμε, κόντρα στον καιρό, στους οχτρούς, στον ήλιο και στην οικονομική κρίση, που ο Γιώργος δεν έβλεπε πριν πάρει την ψήφο μας και βλέπει κα...
Σχόλια
(με χαρά για τη ...γνωριμία)
Εμ, για όλα υπάρχει μία εξήγηση! Όπως, επίσης, για τη σημερινή μου καθυστέρηση. Σε λίγο θα βάλω ένα λινκ, που θα εξηγεί κι άλλα πράγματα για τις καθυστερήσεις μου.
(Γιατρέ μου, έχω καθυστέρηση... Τι να κάνω;)
@ Κωστης Γκορτζής
Κωστή, χαίρομαι για τη... γνωριμία! Προσπαθώ, ασφυκτιώ, δεν ξέρω πόσο θα αντέξω. Συνάντησα το επάγγελμα το 1983, όταν αυτά που τόσο σωστά και γλαφυρά περιγράφεις στο σχόλιό σου στο πρωτότυπο, δεν είχαν, ακόμη, γίνει καθεστώς, αλλά τα αντιμετωπίζαμε ως συμπεριφορές ελάχιστων κακών συναδέλφων. Τα πράγματα άλλαξαν. Δυστυχώς. Σε τέτοιο σημείο, μάλιστα, που όσοι προσπαθούν να διατηρήσουν ένα επίπεδο, να μένουν εκτεθειμένοι -σχεδόν καθημερινά. Αντέχουμε. Κι ελπίζουμε.
ΥΓ. Στο επώνυμο blog αποφεύγω να απαντώ, κυρίως επειδή -δυστυχώς- οι επώνυμοι σχολιαστές-συνάδελφοι είναι ελάχιστοι και γίνονται ακόμη λιγότεροι όταν υπάρξει αντίλογος! Γι αυτό και απαντώ εδώ...
ΥΓ2. Γράφε εσύ! Κάποια στιγμή, θα αναγκαστούμε (οι... επαγγελματίες) να ανατρέξουμε στα γραπτά σου, για να αντλήσουμε στοιχεία. Γιατί τα εγκλήματα, αργά ή γρήγορα, αποκαλύπτονται. Έστω και όταν βρομούν τα πτώματα.