Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...
Σχόλια
(με χαρά για τη ...γνωριμία)
Εμ, για όλα υπάρχει μία εξήγηση! Όπως, επίσης, για τη σημερινή μου καθυστέρηση. Σε λίγο θα βάλω ένα λινκ, που θα εξηγεί κι άλλα πράγματα για τις καθυστερήσεις μου.
(Γιατρέ μου, έχω καθυστέρηση... Τι να κάνω;)
@ Κωστης Γκορτζής
Κωστή, χαίρομαι για τη... γνωριμία! Προσπαθώ, ασφυκτιώ, δεν ξέρω πόσο θα αντέξω. Συνάντησα το επάγγελμα το 1983, όταν αυτά που τόσο σωστά και γλαφυρά περιγράφεις στο σχόλιό σου στο πρωτότυπο, δεν είχαν, ακόμη, γίνει καθεστώς, αλλά τα αντιμετωπίζαμε ως συμπεριφορές ελάχιστων κακών συναδέλφων. Τα πράγματα άλλαξαν. Δυστυχώς. Σε τέτοιο σημείο, μάλιστα, που όσοι προσπαθούν να διατηρήσουν ένα επίπεδο, να μένουν εκτεθειμένοι -σχεδόν καθημερινά. Αντέχουμε. Κι ελπίζουμε.
ΥΓ. Στο επώνυμο blog αποφεύγω να απαντώ, κυρίως επειδή -δυστυχώς- οι επώνυμοι σχολιαστές-συνάδελφοι είναι ελάχιστοι και γίνονται ακόμη λιγότεροι όταν υπάρξει αντίλογος! Γι αυτό και απαντώ εδώ...
ΥΓ2. Γράφε εσύ! Κάποια στιγμή, θα αναγκαστούμε (οι... επαγγελματίες) να ανατρέξουμε στα γραπτά σου, για να αντλήσουμε στοιχεία. Γιατί τα εγκλήματα, αργά ή γρήγορα, αποκαλύπτονται. Έστω και όταν βρομούν τα πτώματα.