Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η κακιά η ώρα - Όλα εδώ πληρώνονται

Από εκεί που βρισκόταν τα έβλεπε όλα. Ο Θάνος έμπαινε και ξανάμπαινε, βίαια, στην Τίνα. Εκείνη φαινόταν πολύ αδύναμη, για να προβάλει κάποια αξιόλογη αντίσταση. Κάτι προσπαθούσε να κάνει, αλλά τα χέρια της έπεφταν στο πλάι, ξεψυχισμένα.Ο Γιώργος έκανε ένα βήμα πίσω...

...η συνέχεια με ένα κλικ εδώ.

Βλέπετε, από σήμερα, "Η Κακιά η Ώρα" αποκτά το δικό της χώρο. Για να συνεχίσουμε να τα λέμε, πού και πού, από τα "Διαστήματα", χωρίς να "σπάει" ο ειρμός της.

Σχόλια

Ο χρήστης NY ANNA είπε…
Είτε έτσι είτε αλλιώς, εσύ μωρό μου στρώνεσαι και γράφεις τουλάχιστον. Ενώ εμένα μ' έχει πιάσει τελείως η Άνοιξη λέμε. Γι' αυτό και η προσωρινή παύση των (γραπτών) "αθλημάτων" - για να δίνουμε έμφαση στ' άλλα. Α, να χαθώ... Μέρες που 'ναι. Αλλά με ξέρεις εμένα τώρα, παλιοχαρακτήρας. Λοιπόν. Χρόνια ΠΟλλά και Καλά, Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση βεβαίως βεβαίως μούτρο! (Ελπίζω να καταφέρω να ανεβάσω κι εγώ τίποτα, αλλά μετά του Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρος. Χαχ!)
Ο χρήστης maya είπε…
πού βρίσκεις τον χρόνο?!!!!!
μα πόσα μπλογκ προλαβαίνεις?
:)))))

καλημέρα
πάω παρακάτω γιατί είχα καιρό νάρθω επίσκεψη...

χχχχχχχχχχχχχ
Ο χρήστης Кроткая είπε…
ε, καιρός ήταν επιτέλους!
αμ, μου πεσε πολλή δουλειά και δεν πρόκαμα και έλεγα πότε θα φιλοτιμηθείς επιτέλους!

αλλά, χωρίς μάνατζερ Τάκι μου, δεν πας πουθενά!
Ο χρήστης diastimata είπε…
@ Ο/Η NY ANNA

Ευχαριστώ για τις ευχές, ανταποδίδω και αναμένω του... Αγίου Γεωργίου!

@ Ο/Η maya


Δεν τον βρίσκω... Έχω άδεια από τη δουλειά μου!


Ο/Η Кроткая

Δε θα ξαναλλάξω μάνατζερ,
δε θα ξαναλλάξω μάνατζερ,
δε θα ξαναλλάξω μάνατζερ,
δε θα ξαναλλάξω μάνατζερ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Καλή Χρονιά!

Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...

Πώς έμπλεξα έτσι...

... να τρέχω από τη μια δουλειά στην άλλη, να βλέπω φίλους να βγαίνουν στην ανεργία, να βλέπω μαγαζιά να διώχνουν ανθρώπους κι έπειτα να κλείνουν, να βλέπω χαμερπείς, γυμνοσάλιαγκες να σκαρφαλώνουν, να γίνονται προϊστάμενοι, να φουσκώνουν σα διάνοι, να γκαρίζουν σα γάιδαροι, να αλυχτάνε σα τα σκυλιά, να φιλούν κατουρημένες ποδιές, να χάνουν τη θέση τους, να πέφτουν από ψηλά (ακόμη στην πτώση είναι -και θα κάνουν πάταγο όταν πέσουν, θα σκορπίσουν και θα γεμίσει ο τόπος όλος σκατά) γιατί οι αρκούδες δεν πέτυχαν ποτέ, στο ρόλο του σχοινοβάτη. Είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σα ροκ συγκρότημα, με πίεση σταθερά εκεί στα 18, κιλά εκεί στα 130, σύντροφο εκεί, πνιγμένη στην αλκοόλη, ανίκητοι από τη ρουτίνα, μα βουτηγμένοι μέσα της, κινδυνεύοντες να την καταπιούμε και να γίνουμε, τελικά, ένα με αυτήν, έχοντάς την μέσα μας κι όχι όξω μας. Αλλά εμείς επιμένουμε, κόντρα στον καιρό, στους οχτρούς, στον ήλιο και στην οικονομική κρίση, που ο Γιώργος δεν έβλεπε πριν πάρει την ψήφο μας και βλέπει κα...