Ενημέρωση

Βαριέμαι...
Μ έχει πιάσει μια βαρεμάρα, άλλο πράμα. Άρχισα να γράφω το νέο μέρος των Σκέψεων του Καφέ, αλλά δεν κατάφερα να ολοκληρώσω ούτε παράγραφο.
Διαπίστωσα, ακόμη, ότι δεν πήρατε χαμπάρι ότι εδώ, υπάρχει νέο επεισόδιο στο ζόρι μου. Θα σας μαλώσω...
Υπόσχομαι ότι, το βράδυ, θα κρεμάσω το τρίτο μέρος των διακοπών, άλλο ένα επεισόδιο στο ζόρι και κάτι φωτογραφιούλες στο wordpress. Θα κάνω και το moderation των σχολίων που έχουν έρθει -μια διαδικασία που με κουράζει και δεν ξέρω γιατί τη συνεχίζω.
Έχω βρει κι ένα blog με διάφορα για τη δημοσιογραφική Θεσσαλονίκη εδώ και διαβάζω και δε χορταίνω.

Τα λέμε...

Σχόλια

Ο χρήστης kanataki είπε…

αυτό το "για υποψιασμένους αναγνώστες " ισχύει όταν έχουμε ,πατάκη??????

υγ λυσσάρι,εννοώ

21/8/07, 11:21 μ.μ.

Ο χρήστης iris είπε…

έτσι είναι μετά τις διακοπές δεν έχεις όρεξη για τίποτα. Άσε που έχουν αυξηθεί τα μπλογκ και τα ποστ που θες να διαβάσεις, να γράψεις και να σχολιάσεις που δεν προλαβαίνεις

22/8/07, 7:33 μ.μ.

Ο χρήστης diastimata είπε…

@ tsaperdona
Αν σε πιάσει ο καθηγητής, θα σου πω εγώ...

@ iris
Αχ, είναι γεγονός! Έχω χάσει τον μπούσουλα...

23/8/07, 12:34 π.μ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Διαβάστε περισσότερα

Καλή Χρονιά!

Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...

Διαβάστε περισσότερα

Πώς έμπλεξα έτσι...

... να τρέχω από τη μια δουλειά στην άλλη, να βλέπω φίλους να βγαίνουν στην ανεργία, να βλέπω μαγαζιά να διώχνουν ανθρώπους κι έπειτα να κλείνουν, να βλέπω χαμερπείς, γυμνοσάλιαγκες να σκαρφαλώνουν, να γίνονται προϊστάμενοι, να φουσκώνουν σα διάνοι, να γκαρίζουν σα γάιδαροι, να αλυχτάνε σα τα σκυλιά, να φιλούν κατουρημένες ποδιές, να χάνουν τη θέση τους, να πέφτουν από ψηλά (ακόμη στην πτώση είναι -και θα κάνουν πάταγο όταν πέσουν, θα σκορπίσουν και θα γεμίσει ο τόπος όλος σκατά) γιατί οι αρκούδες δεν πέτυχαν ποτέ, στο ρόλο του σχοινοβάτη. Είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σα ροκ συγκρότημα, με πίεση σταθερά εκεί στα 18, κιλά εκεί στα 130, σύντροφο εκεί, πνιγμένη στην αλκοόλη, ανίκητοι από τη ρουτίνα, μα βουτηγμένοι μέσα της, κινδυνεύοντες να την καταπιούμε και να γίνουμε, τελικά, ένα με αυτήν, έχοντάς την μέσα μας κι όχι όξω μας. Αλλά εμείς επιμένουμε, κόντρα στον καιρό, στους οχτρούς, στον ήλιο και στην οικονομική κρίση, που ο Γιώργος δεν έβλεπε πριν πάρει την ψήφο μας και βλέπει κα...

Διαβάστε περισσότερα