Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πάμε μια βόλτα στη (Βουλιαγμένη) Βενετία


Τα τηλεγραφήματα των ξένων ειδησεογραφικών πρακτορείων έλεγαν ότι τα μεγάλα ξενοδοχεία, στη Βενετία, έδιναν... δώρο γαλότσες σε όσους πήγαιναν στην πόλη των καναλιών για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Είχαν τους λόγους τους. Οι φωτογραφίες (οι οποίες μου ήρθαν με email και αγνοώ τον φωτογράφο) αδιάψευστος μάρτυρας.


Δηλαδή, τώρα, η γόνδολα πού πλέει; Στο κανάλι ή στο δρόμο;


Τουλάχιστον οι τουρίστες είχαν προσφορά τις γαλότσες από το ξενοδοχείο. Οι ντόπιοι;
Η γνωστή πλατεία. Αν αναζητάτε τα -επίσης- γνωστά περιστέρια, είναι κάτω από το νερό. Με σκάφανδρα...
Το σκέφτεστε να ζούσε στην Ελλάδα και να έπρεπε να πάρει τις Κυριακάτικες; Τι το θες το dvd κυρά μου! Δώσε προσφορά ένα σωσίβιο!

Σχόλια

Ο χρήστης Σταυρούλα είπε…
Αμάάάάν!

Μη σου πω και μια φουσκωτή βαρκούλα να πηγαίνεις απ΄την κρεβατοκάμαρα στο μπάνιο? :P
Ο χρήστης ria είπε…
καλάμι ψαρέματος?
δολώματα για τα ψάρια?
και δεν είπε κανένας αν μύριζε το ίδιο βρωμερά η βενετία.
Ο χρήστης Sophia Choleva είπε…
tzaaa

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καλή Χρονιά!

Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Πώς έμπλεξα έτσι...

... να τρέχω από τη μια δουλειά στην άλλη, να βλέπω φίλους να βγαίνουν στην ανεργία, να βλέπω μαγαζιά να διώχνουν ανθρώπους κι έπειτα να κλείνουν, να βλέπω χαμερπείς, γυμνοσάλιαγκες να σκαρφαλώνουν, να γίνονται προϊστάμενοι, να φουσκώνουν σα διάνοι, να γκαρίζουν σα γάιδαροι, να αλυχτάνε σα τα σκυλιά, να φιλούν κατουρημένες ποδιές, να χάνουν τη θέση τους, να πέφτουν από ψηλά (ακόμη στην πτώση είναι -και θα κάνουν πάταγο όταν πέσουν, θα σκορπίσουν και θα γεμίσει ο τόπος όλος σκατά) γιατί οι αρκούδες δεν πέτυχαν ποτέ, στο ρόλο του σχοινοβάτη. Είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σα ροκ συγκρότημα, με πίεση σταθερά εκεί στα 18, κιλά εκεί στα 130, σύντροφο εκεί, πνιγμένη στην αλκοόλη, ανίκητοι από τη ρουτίνα, μα βουτηγμένοι μέσα της, κινδυνεύοντες να την καταπιούμε και να γίνουμε, τελικά, ένα με αυτήν, έχοντάς την μέσα μας κι όχι όξω μας. Αλλά εμείς επιμένουμε, κόντρα στον καιρό, στους οχτρούς, στον ήλιο και στην οικονομική κρίση, που ο Γιώργος δεν έβλεπε πριν πάρει την ψήφο μας και βλέπει κα...