Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αφιερωμένο

Είχα υποσχεθεί ένα τραγούδι που να ταιριάζει στο τελευταίο ποστ του Δηλητηριώδους Νοεμβρίου. Το βρήκα και το αφιερώνω:



Να με συγχωρέσουν οι οπαδοί, αλλά το θεωρώ το καλύτερο τραγούδι των Σκαθαριών. Περιλαμβάνεται στο Abbey Road και δείχνει πόσο μεστό ήταν, πλέον, το παίξιμο και η σύνθεση του συγκροτήματος. Εμένα μου το ΄μαθε η Κατερίνα. Κι ομολογώ ότι.... κόβω φλέβες ακόμη και τώρα.

ΟΚ Νοέμβριε;
Και μη θεωρήσεις ότι το λέω εγώ σε ΄σένα. Ξέρεις ποιος σε παρακαλάει -συνήθως. Το ρεφρέν (She's so heavy) ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.

Σχόλια

Ο χρήστης maya είπε…
είναι απο τα τραγούδια τους που πάντα με έκαναν να σκέφτομαι τι απίστευτα ροκ κομμάτια θα γράφανε αν δεν ήταν τόσο πνιγμένοι στην διασημότητα και τους ατζεντηδες. αν ήταν ελεύθεροι να γράφουν ό,τι θέλουν.

ευχαριστώ για το τραγούδι. καιρό είχα να το ακούσω.

καλημέεερα!
χ
Ο χρήστης november είπε…
Ευχαριστώωωω...

καταπληκτικό κομμάτι!

... Ποιος με παρακαλάει συνήθως;!
Ο χρήστης kanataki είπε…
είμαι τόσο lifestyle ποπ γκόμενα που ακόμα και από αυτούς τα τραγούδια που ξέρω είναι τα κλασσικά εύκολα

υγ γαμώτη μου
υγ δεν το είχα ξανακούσει
υγ αλλά είχα πάει στην παράσταση στο Hyatt και άκουσα 2 ώρες ολόκληρες κάθε καρυδιάς καρύδι,από τύπους που τους μιμούνταν
υγ μετράει??
Ο χρήστης UrbanTulip είπε…
Οκ, αγαπώ Beatles ( τ αγαπημένο μου το Eleanor Rigby). Aλλά αυτό δεν το ξέρω...ντρέπομαι!
Ο χρήστης UrbanTulip είπε…
Οκ, αγαπώ Beatles ( τ αγαπημένο μου το Eleanor Rigby). Aλλά αυτό δεν το ξέρω...ντρέπομαι!
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Αγαπητέ Διαστήματα,
Αρέσκεστε βλέπω, να σκαλίζετε κάτω από το ιλουστρέϊσιον...
:-))
Ο χρήστης Μαριλένα είπε…
Oooχι, δεν το ήξερα κι ευχαριστώ που το έμαθα.
Εν πρώτοις.

Εν δευτέροις, ανοίγω το blog σου κι έχω ανοιχτό και το δικό μου, όπου ακούγεται η μουσική απο το σινεμά ο παράδεισος.

Γίνεται φυσικα ένα τουρλουμπούκι κι εγώ σαφώς δεν το παίρνω ειδηση και μονολογώ "περίεργα οικείος ακούγεραι αυτός ο ήχος".

Το συμπέρασμα: ντρέπεσαι που με γνωρίζεις; :ΡΡΡ
Ο χρήστης diastimata είπε…
@ maya
Να είσαι καλά. Εδώ είμαστε για να βάλουμε κι άλλα τραγουδάκια.

@ november
Πράγματι, καταπληκτικό.
Ποιός παρακαλάει; Μα, φυσσικά, εκείνος!

tsaperdona
Δεν είναι καταπληκτικό;
ΑΛήθεια, η παράσταση στο Hyatt τι λέει; Αξίζει ή μάπα το καρπούζι;

@ UrbanTulip
Μην ντρέπεσαι... Εδώ είναι ο θείος Διαστήματας, να σου μάθει κι άλλα τραγουδάκια.

@ kopoloso
Τα καλά δώρα είναι κάτω από τις συσκευασίες...


@ Μαριλένα
Να είσαι καλά...
Χε χε! Να υποθέσω ότι άνοιξες χρώμα στο μαλλί;
Ο χρήστης november είπε…
Μπορούν να λείψουν επιτέλους τα εννοούμενα για τις ξανθιές κυρίες; Ε, διαστηματάκι; Τι θέλεις δηλαδή, να σαμποτάρουμε το βλογ σου; Ε;

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Ο Γιάννης και τα άλογα...

Και τι ζητούσε; Τι ζητούσε; Μια ευκαιρία στον παράδεισο να... ζούσε. Και πήγε. Παράδεισος και κόλαση μαζί, το Λευκοχώρι. Γύρω στα 50 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, στο δρόμο προς τις Σέρρες. Εκεί αγνάντευσε, κάπνισε ένα τσιγάρο (κάπνιζε ακόμη τότε) και αποφάσισε να φτιάξει, από το μηδέν, το Αγνάντι. Ο Γιάννης Γεωργακόπουλος πάλεψε με Θεούς, με Δαίμονες, με την τύχη του, με τις λέ ξεις και, πέρα από το γνωστό τραγούδι που μελοποίησε ο Λ. Μαχαιρίτσας (Και Τι Ζητάω), έφτιαξε ένα ποίημα: Ένα αγρόκτημα με άλογα, με κανώ, με οχήματα παντός εδάφους και με καταπληκτικό φαγητό. Εκεί συνάντησε και τον έρωτα. Παντρεύτηκε και ,μαζί με τη γυναίκα του, έχτισαν κι έναν ξενώνα. Το αγρόκτημα στη μία άκρη του χωριού και τον ξενώνα στην άλλη. "Για να ΄μαι πάντα... πρώτος στο χωριό", λέει... Χιουμορίστας, αλλά και παθιασμένος, ζωγράφος, στιχουργός, σταβλίτης, μάγειρας, πολυτεχνίτης, αλλά σε καμία περίπτωση... ερημοσπίτης. Πολύ καλός για παρέα, μαχητής, των δρόμων και των δασών. "Δεν προσκυν...

Είδα την Τζούλια και τον Δεσποτίδη

ΥΠΟΘΕΣΗ: Νεαρή που περιμένει το boyfriend της, αποφασίζει να διασκεδάσει με ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Την ώρα της μεγάλης έξαψης, το boyfriend έρχεται και αναλαμβάνει δράση ως το τέλος... ΚΡΙΤΙΚΗ: Περιμέναμε περισσότερα από ηθοποιούς με τέτοια πείρα. Δυστυχώς, η Τζούλια κι ο παρτενέρ της, αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Με τέτοια performance, η αγαπητή Τζούλια δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα κρατήσει, σε μια βδομάδα, στα χέρια της, το αγαλματάκι. Θα μείνει με ό,τι άλλο σκληρό έχει... Διεκπεραίωσε το ρόλο, μουρμούρισε τις ατάκες της και, συχνά-πυκνά, μπέρδεψε τα λόγια της. Ο παρτενέρ, στάθηκε στο ύψος του. Ίσως θα έπρεπε ο μεν σεναριογράφος να του δώσει περισσότερες ατάκες, ο δε σκηνοθέτης περισσότερα γκρο. Για τον πρώτο, δε νομίζουμε να περιμένει βραβείο. Οι διάλογοι ήταν φτωχοί και δε βοηθούσαν την πλοκή. Ο δεύτερος, περιορίστηκε να αντιγράψει άλλους μετρ του είδους. Τα κοστούμια, ταίριαζαν γάντι στους χώρους και την εποχή. ΝΑ ΤΟ ΔΩ; Αν μπορείς να το κατεβάσεις από torrents, δε χρε...