Κυριακή, 20 Μαΐου 2007

Μια ακατάστατη σειρά πτωμάτων – Κατάψυξη

Δυνατή τζαζ μουσική πλημμύριζε το δωμάτιο. Όλα ήταν τακτοποιημένα στο σαλόνι, εκτός από το εξώφυλλο του δίσκου που έπαιζε στο πικ απ. Το βυνίλλιο στριφογύριζε στο πλατό κι ο ασημένιος βραχίονας χάραζε τη μαύρη επιφάνεια. Η φωνή της Έλα, με τη βραχνή φωνή του Λούις, έκαναν υπέροχο ντουέτο.

Η σκιά στην κουζίνα τακτοποιούσε με επιδέξιες κινήσεις ένα δεξί γυναικείο χέρι, μέσα σε μία διάφανη σακούλα για κατεψυγμένα τρόφιμα. Την τύλιξε προσεκτικά, βγάζοντας τον αέρα. Την έσφιξε με ένα ειδικό συρματάκι. Στον ειδικό χώρο, με μαύρο μαρκαδόρο έγραψε: «Πάολα».

Άνοιξε την κατάψυξη. Ήταν γεμάτη τέτοια σακουλάκια. Κάθε σακουλάκι κι ένα χέρι. Κάθε χέρι και μία ψυχή. Έκανε χώρο κι έβαλε το χέρι της Πάολας μαζί με τα υπόλοιπα…

Συνεχίζεται…

5 σχόλια:

diastimata είπε...

Μην άγχεστε. Ακολουθούν άλλα δύο μικρά κεφάλαια (αναγκαία για την πορεία της ιστορίας) κι έπονται τα τρία τελευταία (ελπίζω σε... μεγάλο μέγεθος). Κι ένα καλό νέο: τα υπόλοιπα δύο μικρά και τα δύο μεγάλα είναι γραμμένα! Ω ναι!

november είπε...

Δύο και τρία πέντε... ανά δύο εβδομάδες το κάθε κεφάλαιο... άντε, το έβγαλες το καλοκαίρι!

iris είπε...

λες για αυτό να ανεβάζει τόσο αργά τα μπλογκ του ; Γιατί δεν έχει τι να γράψει; Όλο αυτό το διάχυτο ταλέντο λες να στέρεψε; Αμφιβάλλω.

Πάντως μου έχεις λείψει πολύ !!

Alexandra είπε...

ατμόσφαιρα και σκηνικό ενδιαφέρον!

diastimata είπε...

@ november
Δηλητηριώδη Νοέμβριε, κανείς δε θα σταματήσει τα μπάνια του λαού!

@ iris
Ανθίσταμαι! Δε θα μείνω στέρφος! Μόλις τελειώσω έχω να γράψω ξεκαρδιστικά ποστ!

@ alexandra
Ευχαριστώ, αγαπητή! Η γνώμη σου μετράει!