Μιτσούκο

Μπήκε στη ζωή μου πριν έξι χρόνια. Ήταν -ακόμη- νέα. Γεμάτη ορμές. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Η Μιτσούκο (αυτό είναι το όνομά της) μεγάλωσε. Η ξεδιαντροπιά της, όμως, παραμένει. Η συνήθειά της, τώρα το καλοκαίρι, ν' ανοίγει τα πόδια -για να δροσιστεί- παραμένει. Έξις δευτέρα φύσις.
Πραγματικό ζωντανό γλυπτό, είναι ένας από τους λόγους που δεν τολμώ να πω "τέρμα". Πώς θα την ξαναδώ μετά;

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…

Ο Μήτσος που είναι?

29/6/06, 5:54 μ.μ.

Ο χρήστης Ελπίδα είπε…

Με συγκίνησες πολύ! Μοιάζει πολύ τον Έντουαρτ. Να τον χαίρεσαι!

30/6/06, 12:57 π.μ.

Ο χρήστης Charlie Alexandra είπε…

mitsuko rulezzzz

1/7/06, 4:55 μ.μ.

Ο χρήστης Nada είπε…

...Τυχερούλη! Υπέροχο γατί...

...Ασε που εδώ και δυο μέρες έχασα τη δικιά μου και έχω σαλτάρει... μου απόμεινε μόνο ο γιος της, ο Velcro

2/7/06, 5:28 μ.μ.

Ο χρήστης diastimata είπε…

Μακάρι ο Velcro να σου χαρίσει στιγμές γατοσύνης ακόμη καλύτερες

3/7/06, 10:29 μ.μ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Διαβάστε περισσότερα

Καλή Χρονιά!

Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...

Διαβάστε περισσότερα

Είδα την Τζούλια και τον Δεσποτίδη

ΥΠΟΘΕΣΗ: Νεαρή που περιμένει το boyfriend της, αποφασίζει να διασκεδάσει με ένα μπουκάλι σαμπάνιας. Την ώρα της μεγάλης έξαψης, το boyfriend έρχεται και αναλαμβάνει δράση ως το τέλος... ΚΡΙΤΙΚΗ: Περιμέναμε περισσότερα από ηθοποιούς με τέτοια πείρα. Δυστυχώς, η Τζούλια κι ο παρτενέρ της, αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Με τέτοια performance, η αγαπητή Τζούλια δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα κρατήσει, σε μια βδομάδα, στα χέρια της, το αγαλματάκι. Θα μείνει με ό,τι άλλο σκληρό έχει... Διεκπεραίωσε το ρόλο, μουρμούρισε τις ατάκες της και, συχνά-πυκνά, μπέρδεψε τα λόγια της. Ο παρτενέρ, στάθηκε στο ύψος του. Ίσως θα έπρεπε ο μεν σεναριογράφος να του δώσει περισσότερες ατάκες, ο δε σκηνοθέτης περισσότερα γκρο. Για τον πρώτο, δε νομίζουμε να περιμένει βραβείο. Οι διάλογοι ήταν φτωχοί και δε βοηθούσαν την πλοκή. Ο δεύτερος, περιορίστηκε να αντιγράψει άλλους μετρ του είδους. Τα κοστούμια, ταίριαζαν γάντι στους χώρους και την εποχή. ΝΑ ΤΟ ΔΩ; Αν μπορείς να το κατεβάσεις από torrents, δε χρε...

Διαβάστε περισσότερα