Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2006

Boutarious phaenomenon


Η Θεσσαλονίκη έχει δήμαρχο. Τον παλιό. Η εκλογή έχει, πλέον, κριθεί, την ώρα που ποστάρω. Τα έξιτ πολ έχουν δώσει νικητή από το λεπτό που έκλεισαν οι κάλπες.
Στο εκλογικό κέντρο του Παπαγεωργόπουλου πανηγυρίζουν. Στο εκλογικό κέντρο της Αράπογλου, ερημιά. Δεν έχει πατήσει κανείς, από νωρίς. Λες και περίμεναν την ήττα.
Το φαινόμενο Μπουτάρης έβλεπε την αναμέτρηση από το σπίτι του. Μας άφησε, όπως είπε, να φάμε σκατά. Στην συνέντευξη της Παρασκευής, δήλωσε: "Με τον Παπαγεωργόπουλο ξέρουμε τι σκατά θα φάμε. Με την Αράπογλου δεν ξέρουμε τι σκατά θα φάμε. Πάντως, θα φάμε σκατά".
Ο (υποτίθεται) νέος σταρ της τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι ιδιαίτερα άνετος. Φορά σκουλαρίκι, κουρεύεται αλά μιλιτέρ, δε φοράει γραβάτα, είναι αθυρόστομος. Κερδίζει, λένε, με αυτό το ίματζ. Δεν ξέρω τι σκατά κερδίζει ο Μπουτάρης, μιλώντας με αυτόν τον τρόπο. Ξέρω ότι η Θεσσαλονίκη δε χρειάζεται άλλο ένα φαινόμενο Βούγια. Αρκετά. Θα έχουμε μπροστά μας τέσσερα χρόνια και -αν παραμείνει στο δημοτικό συμβούλιο και στην ίδια παράταξη- θα τον κρίνουμε από όσα θα λέει και, πολύ περισσότερο, όσα θα κάνει.
Προς το παρόν, το μόνο σίγουρο είναι ότι τάσσεται κατά της υποθαλάσσιας και υπέρ του τραμ. Όσοι προσπάθησαν να κινηθούν, χθες βράδυ, από τα δυτικά προς τα ανατολικά και τούμπαλιν, με κλειστή την Τσιμισκή, σίγουρα το εκτίμησαν αυτό.

3 σχόλια:

Alexandra είπε...

τελικά, τί είναι καλό;

diastimata είπε...

@ alexandra

Η αξιοπιστία. Να ξέρεις τι να περιμένεις. Μην ξεχνάς ότι οι μεγαλύτερες καταστροφές έγιναν στο όνομα των καλύτερων προθέσεων.

iris είπε...

Πάντως όποιος κι αν έβγαινε το ίδιο αποτέλεσμα πιστέυω ότι θα υπήρχε. Όσο η νοοτροπία του κόσμου που ψηφίζει παραμένει η ίδια γιατί να αλλάξουν τακτική οι δημάρχοι και λοιποί πολιτικοί του;
Το τελικό πόρισμα της Κυριακής ήταν πως "έχουμε αυτόν που μας αξίζει για δήμαρχο".