Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έρχεται καλοκαίρι...

Posted by Picasa

Σχόλια

Ο χρήστης Μαριλένα είπε…
Διαστήματα, είσαι αυτός με τη μπλε μπλούζα;
νεαρούλης φαίνεσαι :)))

(καλά, της πενηντάρας, όλοι οι κάτω των σαράντα, νεαρουληδες μου φαινονται :))
Ο χρήστης tzo είπε…
καλά μπάνια!
Αχ τι καλά.
Ο χρήστης An-Lu είπε…
Μπήκατε σε θερινό mood κι εγώ σήμερα φόρεσα κοντομάνικο!
Ο χρήστης Кроткая είπε…
ποιο νησάκι είναι;
ομορφιές, αλλά να θυμάστε ότι σας διαβάζουν και μετανάστες από το Βορρά και ζηλεύουν!
Ο χρήστης ONOMATODOSIA είπε…
ωραια θα ναι...
Ο χρήστης diastimata είπε…
@ Ο/Η Μαριλενα

Οι σαραντά-ρηδ-ες
ίσον με δύο εικοσά-ρηδ-ες,

που θα τραγουδούσε και η Ρίτα!

@ Ο/Η allitnil

Έλα για παρέα!
Αλλά μετά το Πάσχα, γιατί τώρα λέμε να πάμε για αρνί στο Πήλιο (όπου, αν ακούσουμε τους μετεωρολόγους, θα βρούμε χιόνι)!


@ Ο/Η An-Lu

Μια καθυστερημένη άδεια φταίει! Είχαμε υπόλοιπο από πέρσι!

@ Ο/Η Кроткая

Αγαπητή Βελγίς, μηδέν εις την γεωγραφίαν!
Μονεμβασιά!
(Κατά μίαν ένοιαν, νησί είναι)

@ Ο/Η ONOMATODOSIA

Καταπληκτικά είναι! Αν δεν έχεις πάει, να πας, με την πρώτη ευκαιρία!
Ο χρήστης maya είπε…
έρχεται, έρχεται
και τίποτα δεν το σταματά!

μπουλντόζα το καλοκαίρι!
θε δε θε, θάρθει θριαμβευτικά.
γι'αυτήν την στιγμή
μπορώ όλα τ'άλλα...

καλημέρα
χχχχχχχχχχχχχχχχ
Ο χρήστης diastimata είπε…
@ maya

Μπουλντόζα, ναι! Με Γιούρο, Ολυμπιακούς και μπάνια!

Καλημέρα και σε ΄σένα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καλή Χρονιά!

Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Ο Γιάννης και τα άλογα...

Και τι ζητούσε; Τι ζητούσε; Μια ευκαιρία στον παράδεισο να... ζούσε. Και πήγε. Παράδεισος και κόλαση μαζί, το Λευκοχώρι. Γύρω στα 50 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, στο δρόμο προς τις Σέρρες. Εκεί αγνάντευσε, κάπνισε ένα τσιγάρο (κάπνιζε ακόμη τότε) και αποφάσισε να φτιάξει, από το μηδέν, το Αγνάντι. Ο Γιάννης Γεωργακόπουλος πάλεψε με Θεούς, με Δαίμονες, με την τύχη του, με τις λέ ξεις και, πέρα από το γνωστό τραγούδι που μελοποίησε ο Λ. Μαχαιρίτσας (Και Τι Ζητάω), έφτιαξε ένα ποίημα: Ένα αγρόκτημα με άλογα, με κανώ, με οχήματα παντός εδάφους και με καταπληκτικό φαγητό. Εκεί συνάντησε και τον έρωτα. Παντρεύτηκε και ,μαζί με τη γυναίκα του, έχτισαν κι έναν ξενώνα. Το αγρόκτημα στη μία άκρη του χωριού και τον ξενώνα στην άλλη. "Για να ΄μαι πάντα... πρώτος στο χωριό", λέει... Χιουμορίστας, αλλά και παθιασμένος, ζωγράφος, στιχουργός, σταβλίτης, μάγειρας, πολυτεχνίτης, αλλά σε καμία περίπτωση... ερημοσπίτης. Πολύ καλός για παρέα, μαχητής, των δρόμων και των δασών. "Δεν προσκυν...