Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δώστε προσοχή στο σχόλιο (μαύρα γράμματα)!


Επέστρεψα! Λέω να μπω σιγά - σιγά και με χαμόγελο γι αυτό και η φωτογραφία από διακοπές φίλου (κυκλοφορεί και με email). Λέω να το πάω με φωτογρφιούλες για ένα διάστημα. Έχω κι ένα κειμενάκι (μαύρο κι άραχνο - για το "ζόρι"), αλλά μπήκα σε φάση δίαιτας και θα το ποστάρω εν καιρώ.
Α! Έχω και επεισόδιο της Κακιάς Ώρας, αλλά θα σας τυρανήσω λίγο ακόμη... Επιμένω στο χαμόγελο.

Σχόλια

Ο χρήστης UrbanTulip είπε…
ω κάνεις δίαιτα; γιατί; ο άνδρας πρέπει να έχει πιασίματα!
άντε έλα ενα light mojito να βγάλουμε την επιστροφή στα θρανία ανώδυνα
Ο χρήστης Μαριλένα είπε…
γεια σου Διαστήματα :))

καλη προσαρμογή.
Ο χρήστης ria είπε…
δίκιο έχει. τα πάντα είναι σχετικά!
αν είχε πάρει μια πόλη με ένα εκατομμύριο να το δεχτώ, τώρα η μήλος τι είναι έχει 5000 ανθρώπους όλο το νησί?

καλά, εσύ πήγες για διακοπές και κοιτούσες τι γράφουν στις περιφράξεις?

καλώς ήλθες!
Ο χρήστης diastimata είπε…
Ο/Η UrbanTulip είπε...

ο άνδρας πρέπει να έχει πιασίματα!

Ναι, αλλά εγώ έχω καταντήσει... λεωφορείο με τόσες χειρολαβές!

Δεκτό το light mojito, για να αντέξουμε και την Έκθεση!

Ο/Η Μαριλενα είπε...

καλη προσαρμογή.

Ευχαριστώ! Και στα δικά σας οι λέφτερες!


Ο/Η ria είπε...

αν είχε πάρει μια πόλη με ένα εκατομμύριο να το δεχτώ,

Βρε μπας κι είσαι εσύ η... συντάκτρια του σχολίου;

Πάντως, δεν την είδα εγώ την επιγραφή. Φίλος την είδε και το έστειλε. Κι έγινε... spam email.

Καλώς σε βρήκα!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καλή Χρονιά!

Καλώς τα παιδιά! Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου! Για περάστε... Περάστε... Παρακαλώ, ο πρώτος, να σπάσει το ρόδι στο κατώφλι. Όλοι χωράτε. Όλοι οι καλοί χωράτε. Αλλά και για τους κακούς θα δώσουμε μια θέση στον καναπέ, μέρες που είναι. Ακόμη και σ αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι τα blog, τι σημαίνει ελευθερία του λόγου, ή που δεν τους συμφέρει η ελευθερία αυτή, αλλά την μετρούν και την κόβουν κατά το δοκούν. Σα μια κάλτσα. Αλλά ας αφήσουμε τις γκρίνες. Κι ας κόψουμε, πρώτα από όλα, τη βασιλόπιτά μας. Ανοίχτε τις σαμπάνιες, τσουγκρίστε τα ποτήρια, ευχηθείτε, γιατί ήρθε ο νέος χρόνος. Μικρούλης είναι ακόμη, με ματάκια σχιστά, κινέζικα, γιατί μέσα στο 2008 όλο για την Κίνα θα μιλάμε, τόσο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων, όσο και λόγω της μεγάλης ανάπτυξης σ αυτήν τη χώρα, που, ώρα είναι πλέον, να αρχίσει να κοιτάζει λίγο και το θέμα της μόλυνσης. Γιατί καλό είναι το ανάθεμα που ρίχνουμε στον Μπους και τους οπαδούς του (τους Μπούστηδες αυτού του κόσμου, του δυτικού), αλλά να μην ξεχνάμε ότι οι περ...

Μια αρχή, πριν καιρό...

"Θεριό ανήμερο"! Η κυρα-Λένη ήταν, πάλι, παπόρι... "Αυτός ο σατανάς, με διαόλισε, χρονιάρα μέρα"!

Ο Γιάννης και τα άλογα...

Και τι ζητούσε; Τι ζητούσε; Μια ευκαιρία στον παράδεισο να... ζούσε. Και πήγε. Παράδεισος και κόλαση μαζί, το Λευκοχώρι. Γύρω στα 50 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, στο δρόμο προς τις Σέρρες. Εκεί αγνάντευσε, κάπνισε ένα τσιγάρο (κάπνιζε ακόμη τότε) και αποφάσισε να φτιάξει, από το μηδέν, το Αγνάντι. Ο Γιάννης Γεωργακόπουλος πάλεψε με Θεούς, με Δαίμονες, με την τύχη του, με τις λέ ξεις και, πέρα από το γνωστό τραγούδι που μελοποίησε ο Λ. Μαχαιρίτσας (Και Τι Ζητάω), έφτιαξε ένα ποίημα: Ένα αγρόκτημα με άλογα, με κανώ, με οχήματα παντός εδάφους και με καταπληκτικό φαγητό. Εκεί συνάντησε και τον έρωτα. Παντρεύτηκε και ,μαζί με τη γυναίκα του, έχτισαν κι έναν ξενώνα. Το αγρόκτημα στη μία άκρη του χωριού και τον ξενώνα στην άλλη. "Για να ΄μαι πάντα... πρώτος στο χωριό", λέει... Χιουμορίστας, αλλά και παθιασμένος, ζωγράφος, στιχουργός, σταβλίτης, μάγειρας, πολυτεχνίτης, αλλά σε καμία περίπτωση... ερημοσπίτης. Πολύ καλός για παρέα, μαχητής, των δρόμων και των δασών. "Δεν προσκυν...