Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

Τι.... τρέχει;

Τι θα γίνει σήμερα, Τετάρτη 29 Απριλίου 2009, στη Θεσσαλονίκη:

  • Κλειστή θα παραμείνει η Νομαρχία Θεσσαλονίκης καθώς συμμετέχει στην κινητοποίηση της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας (ΕΝΑΕ).
  • Στις 9:30 πμ , επίσημη έναρξη του 1ου Μαθητικού Συνεδρίου Πληροφορικής Θεσσαλονίκης που θα πραγματοποιηθεί ως την Πέμπτη 30 Απριλίου 2009 στο Συνεδριακό Κέντρο «Ν. Οικονόμου» του Κέντρου Διάδοσης Επιστημών και Μουσείου Τεχνολογίας. Κατά την έναρξη θα απευθύνει χαιρετισμό ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, Γ. Καρατάσιος.
  • Στις 11 πμ, περιφερειακή σύσκεψη με θέμα «Σχεδιασμός και Δράσεις Πολιτικής Προστασίας για την Αντιμετώπιση Δασικών Πυρκαγιών» θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα συσκέψεων της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, υπό την προεδρία του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας, καθ. Γιώργου Τσιότρα. Έχουν κληθεί να συμμετάσχουν όλοι οι αρμόδιοι φορείς πυροπροστασίας της Κεντρικής Μακεδονίας.
  • Στη 1:30 μμ, με 65 θέματα στην ημερήσια διάταξη θα συνεδριάσει το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Μεταξύ των θεμάτων που θα συζητηθούν είναι και αυτό της συντήρησης οδών και πεζοδρομίων του Ιστορικού Κέντρου της Θεσσαλονίκης.
  • Στη 1.30 μμ, Γενική Συνέλευση του Σ.Φ. Φυσικής θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα Α11 της Φυσικομαθηματικής του ΑΠΘ, από τους φοιτητές.
  • Στις 6:30 μμ, στην Αποθήκη 1, Προβλήτα 1 του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ. Νίκη Γκοτσοπούλου θα απευθύνει χαιρετισμό κατά την έναρξη της ημερίδας με θέμα: "Ανάπτυξη ολοκληρωμένων ψηφιακών πολιτιστικών συλλογών των Γενικών Αρχείων του Κράτους" στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Κονωνία της Πληροφορίας».
  • Στις 7 μμ, στο Πολυβιβλιοπωλείο Μαλλιάρης-Παιδεία – Ανατόλια (Δ. Γούναρη 39, Καμάρα, τηλ. 2310 277113), παρουσίαση βιβλίου του Γιώργου Μανουσάκη, καθηγητή ΑΠΘ με τίτλο «Συμπληρώματα διατροφής, όλα όσα πρέπει να ξέρετε».
  • Στις 7 μμ, η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης οργανώνει συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ, για να συζητηθεί το θέμα της επίθεσης κατά του Κοούρδου πρόσφυγα στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας.
  • Στις 7:30 μμ, ο Σύνδεσμος Εξορισθέντων και Φυλακισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 οργανώνει εκδήλωση για την 21η Απριλίου, με θέμα "Η Ζωή στις Φυλακές και τις Εξορίες", στο κτίριο διοίκησης του ΑΠΘ, με ομιλητές τους Γ. Φαρσακίδη και Γ. Χατζή. Θα ακολουθήσει συναυλία από το μουσικό σχήμα του ΔΣΘ. Θα λειτουργήσει, παράλληλα, έκθεση με καλλιτεχνικά χειροτεχνήματα των φυλακισθέντων.
  • Στις 8 μμ, ομάδες αντιεξουσιαστών οργανώνουν συζήτηση-εκδήλωση για την Πρωτομαγιά, στο Πολιτικό Πολιτιστικό Στέκι Ίσκρα (Βενιζέλου 70, ημιόροφος).
  • Στις 8:30 μμ, ο Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Πολίχνης, παρουσιάζει το έργο έξι γνωστών αρχιτεκτόνων - εικαστικών, στον Εκθεσιακό Χώρο του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Πολίχνης. Οι αρχιτέκτονες που συμμετέχουν με το έργο τους είναι οι Γιώργος Απότσος, Γιάννης Βούρος, Άρις Γεωργίου, Γιώργος Μόκαλης, Στέλλιος Σκούλος και Στέργιος Τσιούμας. Η έκθεση θα λειτουργήσει ως τις 22 Μαΐου.
  • Στις 9 μμ, εγκαινιάζεται η έκθεση «Greatest Kitsch 2009. To κιτς σήμερα» που διοργανώνει το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης σε μία συνεργασία με το δωρεάν διανεμόμενο περιοδικό «Παράλλαξη / Parallaxi»,στο Κ.Σ.Τ.Θ. ( Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης). Για τα εγκαίνια έχει προγραμματιστεί συναυλία από τους LINDY HOP GREECE / the genuine swing dance.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Μάθαμε να οδηγούμε;

Διάβαζα, ξαναδιάβαζα και δεν πίστευα στα μάτια μου. Εκτός από ένα τροχαίο στη Χαλκιδική, με έναν νεκρό και μία τραυματία, στη Βόρειο Ελλάδα δε θρηνούσαμε, απόγευμα της Δευτέρας του Πάσχα 20 Απριλίου 2009, άλλο θύμα σε τροχαίο δυστύχημα. Έκανα το σταυρό μου, μια παράκληση στο Βούδα και μια μετάνοια στον Αλλάχ κι άρχισα να αναλογίζομαι πώς έγινε αυτό το καλό. Μάθαμε, αιφνιδίως, να οδηγούμε σωστά;
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι, μέσα σε ελάχιστες ημέρες αποφασίσαμε να οδηγούμε με σύνεση. Τυχαίο θα είναι το γεγονός, το δίχως άλλο. Και το λέω με σιγουριά αυτό, καθώς, βράδυ της Κυριακής του Πάσχα, βρέθηκα στην παλιά εθνική οδό Έδεσσας - Θεσσαλονίκης και με προσπέρασαν οι ίδιοι κάγκουρες: Γυαλισμένα αυτοκίνητα, subwoofer στο φουλ, φιμέ τζάμια, ζάντες αλουμινίου, θύελλα πολυουρεθάνης σε μπροστά και πίσω καπώ και οδήγηση που θυμίζει ταξιτζή στο Μεξικό, ή τον Ορέστη Μακρή την ώρα που οδηγούσε το αμαξάκι, σκνίπα από το κρασί.
Δυστυχώς, μυαλό δε βάλαμε. Οι ίδιοι είμαστε και το αποδείξαμε και την ώρα της Ανάστασης, όταν μεταφέραμε το σκηνικό της Τούμπας του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στην εκκλησία της γειτονιάς μας: Έδιναν κι έπαιρναν οι κροτίδες, στα πόδια τρέντι μαθητριών λυκείου, αλλά και γυναικών με ταγέρ και κόμμωση κραμβολάχανου, "έτσι για να γελάσουμε". Τυχεροί ήταν και οι επίδοξοι βομβιστές, που παρέμειναν με δύο χέρια. Τυχερές και οι συνταξιούχες του ΙΚΑ -και πρωτοστατούσες στις εκδρομές του Β ΚΑΠΗ- που δέχτηκαν την αναίτια επίθεση, γιατί είχαν την ατυχία να πλησιάσουν τον παπά για να πάρουν το Άγιο Φως.
Το βίντεο με τον επιτάφιο και τις κραυγές του ιερέα "σιγά ρε!", έκανε το γύρο της Ελλάδας. Ίδιοι ήμασταν και ίδιοι παραμείναμε. Γραικοί γεννηθήκαμε και γραικοί θε να πεθάνουμε. Αλλά τη μάχη της ασφάλτου, εφέτος, τη δώσαμε με επιτυχία.
Η αλήθεια είναι ότι η έμπνευση της Τροχαίας Σερρών, να σκορπίσει διαλυμένα Ι.Χ. στα επικίνδυνα σημεία του δρόμου (που είναι κι αρκετά) συνέτισε κάποιους. Με το που ξεχνιόντουσαν και πήγαιναν να γκαζώσουν, έβλεπαν το επόμενο αυτοκίνητο-μπρελόκ και σήκωναν το βαρύ δεξί πόδι από το γκάζι. Κι αν συνηθίσουμε την εικόνα των σμπαραλιασμένων αυτοκινήτων, δεν πειράζει. Το επόμενο βήμα θα είναι σκόρπια ξεκοιλιασμένα πτώματα. Και να σας δω εκεί, αν θα γκαζώσετε ξανά...
Την Τρίτη 21 Απριλίου 2009, περιμένω, στις 23.00, στην TV100, το διευθυντή Τροχαίας, να τα συζητήσουμε λιγουλάκι. Μπας και καταλάβω πώς έγινε το θαύμα και μάθαμε, Πασχαλιάτικα, να οδηγούμε σωστά.

Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

Το τσιγάρο 2

Βροντοχτυπούσαν τα πούλια και φώναζαν. Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος ήταν ευχαριστημένοι με τις ζαριές τους. Αν τους άκουγε κάποιος και δεν έβλεπε τι έπαιζαν, θα πίστευε ότι είναι δυο χαμένοι, δυο απόκληροι της ζωής, που δεν έχουν δει καλό στα 80χρονα του βίου τους. Τους άκουγε κι ο μπαρμπα-Θανάσης και ρουφούσε το τσιγαράκι του.
Τους πλησίασε ο Ιορδάνης:
"Τι θα γίνει, κύριοι; Μεγάλη Πέμπτη σήμερα. Θα βγάλουν το Χριστό σε λίγο, θα τον σταυρώσουν κι εσείς, ακόμη θα παίζετε..."
"Και τι σε κόφτει εσένανε; Δε φέρνεις κανένα ούζο, με μεζέ; Τίποτα νηστίσιμο... Ελίτσες, ταραμά, τέτοια πράγματα"...
Δεν το άντεξε ο Θανάσης. Έσβησε το τσιγάρο του, έψαξε στη μέσα τσέπη του σακακιού το πακέτο, για ν΄ ανάψει άλλο ένα -ποτέ, όμως, με την κάφτρα του προηγούμενου, αλλά μόνον με τον αναφτήρα του (αναφτήρα τον έλεγε, με φι) κι αργά-αργά, γύρισε στους ταβλαδόρους.
"Ρε σεις... Ακόμα κι οι Ρωμαίοι που παίξανε στα ζάρια το χιτώνα του, το μετανοιώσανε μετά... Τι ψυχή θα παραδώσετε";
Μανώλης και Κώστας σταματήσανε τα τσάκα-τσούκα, παρατήσανε τα ζάρια και κοιτάξανε ο ένας τον άλλον.
"Δίκιο έχει", μίλησε πρώτα ο Κώστας. Ο Μανώλης έκλεισε, με θόρυβο, το τάβλι και, δήθεν πικαρισμένος, ρώτησε τον Θανάση:
"Και τι θα κάνουμε, μαθές, για να περάσει η ώρα; Ε; Γέροι άνθρωποι; Να δούμε τηλεόραση; Μπας κι έχει τίποτα το σαχλοκούτι; Κάτι αηδίες, για να μην πω την άλληνε τη λέξη, που λένε οι νέοι και μου πεις, πάλι, ότι είναι Μεγάλη Πέμπτη"...
"Να πάτε να βάψετε αβγά, ρε... Αυτό να κάνετε"...
"Αυτά είναι για τις γυναίκες, ρε Θανάση! Κοτζαμάν άνδρες, γερομπαμπαλήδες, να βάφουμε αβγά; Πού ακούστηκε";
"Να πάτε να βοηθήσετε τις γυναίκες σας. Να τις ξεκουράσετε. Ακούστε με εμένα! Έτσι δεν έδινα σημασία, έτσι ερχόμουνα για το ουζάκι μου κι εκείνη μαράζωνε στην κουζίνα της. Κι από το μαράζι το πολύ, με άφησε"...
Βούρκωσαν τα μάτια του Θανάση. Είχε χρόνια που την είχε χάσει, αλλά ούτε που την είχε ξεχάσει λεπτό. Κάθε τόσο, με κάθε ευκαιρία, τη μνημόνευε την κυρα-Ευθαλία. Και μόλις τη θυμότανε, άναβε άλλο ένα τσιγάρο. Μόνο που τώρα, το είχε, ήδη, ανάψει. Και το κρατούσε στα δυο δάχτυλα, ανάμεσα από δείκτη και μέσο, του δεξιού του χεριού. Μ΄ εκείνα τα δάχτυλα που ήταν, πια, κίτρινα, από τη νικοτίνη.
Δε μίλησαν οι άλλοι δύο. Τι να πουν; Αυτοί τις είχαν τις γυναίκες τους και γερνούσαν μαζί τους, ήσυχα κι όμορφα. Τράβηξαν τις καρέκλες κοντά στο τραπέζι του Θανάση κι έγνεψαν στον Ιορδάνη:
"Άντε ρε Ιορδάνη, φέρε και σε μας από εκείνο το κοριοζούμι που πίνει ο Θανάσης, το ουίσκι, να νοιώσουμε κι εμείς αέρα Λονδίνου"!
"Πού να νοιώσετε εσείς", είπε, τάχα πειραγμένος, ο Θανάσης. "Είδατε εσείς την Τραφάγκλαρ σκουέρ; Είδατε κόκκινα λεωοφορεία; Δεν είδατε"!
"Πού να τα δούμε, ρε συ Θανάση; Άντε, εσύ που τα ΄δες, για πε μας τα να τα μάθουμε κι εμείς'.
Κι άρχισε να εξιστορεί, το πώς έφτασε στο Χίθροου, πώς τον παρέλαβε ο γιος και τον έβαλε στο μαύρο ταξί, που έμοιαζε με νεκροφόρα και δεν ήθελε να ξαναμπεί, πώς κατέβηκαν στο μετρό και νόμιζε ότι κατέβαινε να βρει τον εξαποδώ, πώς τον πήγε σε κάτι κήπους, που ο βοτανικός της Αθήνας έμοιαζε με την αυλή της κυρα-Λένας, που είχε ένα σπιτάκι τόσο δα, πίσω από την εκκλησία...
Κι έτσι πέρασε κι εκείνη η Μεγάλη Πέμπτη, κι ούτε άκουσε τα 12 Ευαγγέλια, γιατί δεν ήθελε πια. Γιατί τα άκουγε εκείνη και τα σιγομουρμούριζε, μαζί με τον παπά. Γιατί ήξερε "όλα τα γράμματα απ' έξω κι ανακατωτά" και τέτοιες μέρες η θύμησή της ανασταίνονταν, μαζί με το Χριστό. Κι είναι σκληρό, όταν πάρεις την απόφαση πως ο άνθρωπός σου έφυγε, να τον ανασταίνεις μέσα σου. Γιατί μόνον ο Χριστός τα κατάφερε να αναστηθεί. Ο Χριστός κι ο Λάζαρος. Κι αυτός ο τελευταίος, δεν ξαναμίλησε ποτέ. Τέτοιο ήταν το σοκ που έπαθε.
Αυτά σκεφτόταν κι άναβε κι άλλο τσιγάρο...

Συνεχίζεται...