Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Νισάφι ρε καρντάσια!

ΚΑΥΣΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ούτε ασχολήθηκα με τα όσα είπε ο Γιάννης Μπουτάρης στο Screw, γνωστό ομοφυλοφιλικό περιοδικό. Γιατί να ασχοληθώ, άλλωστε; Ο κυρ-Γιάννης πάντα ρίχνει μια βόμβα, έτσι γιατί… γουστάρει και, λίγο αργότερα, με περίτεχνο τρόπο, τα μαζεύει. Και, στο κάτω-κάτω της γραφής, τι είπε; Πως έχει ομοφυλόφιλους φίλους. Συγχαρητήρια μπαρμπα-Γιάννη, αλλά όλοι έχουμε. Δεν έχεις, δα, διαβεί και τον Ρουβίκωνα. (Διάβασε τη συνέντευξη εδώ)

Ούτε θα ασχολιόμουν, αν δεν ερχόταν

το… άρθρο υποστήριξης της Lifo (ή κάπως έτσι) και, αντίστοιχα, καταδίκης στον Χάρρυ Κλυνν, για τη δική του άποψη (διάβασέ την και διαβάστε το εδώ) που εξέφρασε στο facebook. Και, φυσικά, δε θα ασχοληθώ για να πάρω το μέρος του Κλυνν, αλλά επειδή βλέπω κάτι που δε μου αρέσει:

Χρόνια τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια απαξίωσης της Θεσσαλονίκης. Προσοχή: Όχι σε επίπεδο έργων (δεν έχουμε μετρό), ή ομάδων (δεν παίρνει ο ΠΑΟΚ πρωτάθλημα). Αλλά σε επίπεδο πολιτισμού.

Χρόνια τώρα κάποιοι κάτω στην Αθήνα (προσοχή, “κάποιοι”. Όχι, σώνει και καλά, κάθε Αθηναίος, αλλά μια μικρή ομάδα ανθρώπων, που έχουν καταφέρει να ισοπεδώσουν την πρωτεύουσα και να θεωρείται προοδευτικό ό,τι προωθεί η κλίκα τους και λαϊκατζούρα του κερατά ό,τι δεν πέρασε της έγκρισής τους) επιμένουν να ταυτίζουν τον πολιτισμό της Θεσσαλονίκης με την πολιτική της ζωή. “Είναι πολιτισμένη μια πόλη που… βγάζει δήμαρχο Παπαγεωργόπουλο, νομάρχη Ψωμιάδη κι έχει μητροπολίτη τον Άνθιμο”, λένε, ξαναλένε κι έχουν καταφέρει να περάσουν το αστείο τους επιχείρημα και σε ανθρώπους που διαθέτουν και μυαλό και κρίση.

Κι όμως, την ίδια στιγμή στη Θεσσαλονίκη ζει και προσφέρει ένας Χριστιανόπουλος. Ως πριν λίγες μέρες ήταν μαζί μας κι ο Τάκης Βαρβιτσιώτης. Την πόλη διάλεξε για ορμητήριό του από την… κοντινή Ισπανία, στη… μεσαίας αποστάσεως Μέση Ανατολή, ως τη μακρινή Αυστραλία, ο Μανώλης Ρασούλης. Εδώ ήρθε για να ασχοληθεί με τα κοινά ο Χάρρυ Κλυνν. Σ’ αυτήν την πόλη ομάδες παιδιών δημιουργούν και ερμηνεύουν ρόλους, στα τόσα θέατρα στις γειτονιές της, από τη Φράγκων, ως το Αμαλία… Εδώ ζει και ηχογραφεί μια τεράστια ροκ σκηνή πιτσιρικάδων. Εδώ οι σύγχρονοι καλλιτέχνες με τα σπρέι στα σακκίδια αλλάζουν, κάθε βράδυ, τις γκρίζες όψεις των κτιρίων.

Για να μη μιλήσουμε για τον… μέιν στριμ πολιτισμό: Γέμισε θεατές η πλατεία στο θέατρο της ΕΜΣ, πλημμύρισε το Βασιλικό, γεμάτη είναι πάντα η Μονή Λαζαριστών. Και τα καλοκαίρια, ξεχειλίζει το Θέατρο Γης, κινδυνεύει με… κατάρρευση το τσιμέντο του Θεάτρου Δάσους. Τόσος ο κόσμος, τόση η δίψα του, τόσος ο πολιτισμός μας.

Όμως εσείς, εκεί… Να μας τρώτε, σαν το σαράκι… Να πανηγυρίζετε που βγήκε ο Μπουτάρης και θα… αποκτήσουμε πολιτισμό. Λες και δεν είχαμε.

Και τώρα, πανηγύρια για μια γκέι παρέιντ. Ξυπνήστε! Και σ’ αυτό το θέμα, η πόλη ήταν στην πρωτοπορία πολλά χρόνια πριν. Όταν η Θεσσαλονίκη είχε “Μπανάλ” κι ο Ηρακλής Δούκας έδινε “ντραγκ σόου” ο νυν δήμαρχος αναζητούσε τη σωστή γεύση στο ξινόμαυρο.

Ποτέ δεν ήταν ομοφοβική πόλη η Θεσσαλονίκη. Ούτε άλλαξε μυαλά τώρα. Και, στο κάτω – κάτω της γραφής, μια “γκέι παρέιντ” δεν είναι απαραίτητα και “πράιντ παρέιντ”. Ένα σώου είναι, από επιδειξίες κι όχι ανθρώπους που έχουν κάνει την προσωπική τους επιλογή, όπως χιλιάδες άλλοι.

Δεν τη χρειάζεται την ισοπέδωση η Θεσσαλονίκη. Στέκεται πιο ψηλά κι από σας –κι από μένα. Κράτησε τον πολιτισμό της πάνω από 2.500 χρόνια. Εξελίχθηκε. Γέννησε –και συνεχίζει να γεννά. Πολιτισμό.

Το μόνο που φοβάμαι είναι ένα: Αυτοί οι λίγοι κατάφεραν έναν σκοπό τους: Να σβήσουν τη μνήμη. Κατάφεραν να ξεκόψουν τα νέα παιδιά της Θεσσαλονίκης, από την ιστορία της πόλης. Κι η ιστορία της δεν είναι ούτε αυτή που παρουσιάζουν οι σελίδες των “πάρε τζάμπα πράμα για να βγάλω εγώ απ τις διαφημίσεις” εντύπων, ούτε τα life style (τρομάρα μας!) ρεπορτάζ του Star. Η ιστορία της ζει, σε στενά όπως η Προξένου Κορομηλά, η Ολύμπου, η Μελενίκου –κι άλλα τόσα.

Get out more!

3 σχόλια:

ria είπε...

όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια!

εγώ δε θέλω να περάσει ο γιος μου στη θεσσαλονίκη γιατι είναι τόσο όμορφη πόλη με τόσα ενδιαφέροντα που είναι ξελογιάστρα! δε θα πάρει πτυχίο ούτε σε 10 χρόνια.

έχει όλα τα προνόμια της μεγαλούπολης και όλα τα προνομια της επαρχιακής πόλης. είναι μια όμορφη, γοητευτική και ερωτική πόλη. ας πει κάποιος τα ίδια για την αθήνα; και ας τη λατρεύω την αθήνα, θεσσαλονίκη δεν ειναι!

Ανώνυμος είπε...

@ Ρία,
Εδώ που τα λέμε, είναι κορυφαία πόλη για φοιτητή. Πολλά στέκια, μικρή πόλη (σε σχέση με την Αθήνα), ακόμη ανθρώπινη, μπορείς να περπατήσεις στο κέντρο της ξημερώματα κινδυνεύοντας από δυο τρεις τσογλαναράδες που κλέβουν κινητά και μικροποσά. Μπροστά στο χάος της πρωτεύουσας, αυτά είναι... πταίσματα.
Για να μη μιλήσω για το φαγητό...

diastimatas

Φωτογραφια Γαμου Θεσσαλονικη είπε...

Υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ για τον Μπουτάρη. Ψάξτε το μία.